Η βουλευτής που ύψωσε «δάκτυλο» στους διαδηλωτές.

Μέσα σε λίγα 24ωρα, έγινε το πιο πολυσυζητημένο πρόσωπο στην Ισπανία ντροπιάζοντας το κοινοβούλιο και φέρνοντας σε δεινή θέση τον πρωθυπουργό της χώρας.  

Ήδη, στο Twitter έχουν συγκεντρωθεί 200.000 υπογραφές για την καθαίρεση της πιο θερμόαιμης–αθυρόστομης Ισπανίδας βουλευτίνας, της Αντρέα Φάμπρα. Από τα έδρανα της βουλής, η 39χρονη Αντρέα έστειλε το δικό της… μήνυμα στους ανέργους – «να πάνε να γαμ…νε»!- την ώρα που ο Μαριάνο Ραχόι ανακοίνωνε τις περικοπές στα επιδόματά τους.   

Για να δικαιολογήσει τα… αδικαιολόγητα, η ίδια υποστήριξε πως δεν αναφερόταν στους ανέργους, αλλά έβριζε τους βουλευτές του Σοσιαλιστικού Κόμματος που αποδοκίμαζαν τον Ισπανό πρωθυπουργό. 

Ο τραγουδοποιός Ντιέγκο Εσκουσόλ, της αφιέρωσε μάλιστα κι ένα τραγούδι που στο ρεφρέν ανταποδίδει τις… παραινέσεις της 39χρονης βουλευτίνας του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος στην ίδια, το οποίο έχει ήδη γίνει σουξέ στο youtube. 

Την ίδια ώρα, στο διαδίκτυο κάνει το γύρο μία φωτογραφία της Φάμπρα η οποία εξερχόμενη του κοινοβουλίου και ενώ αποχωρεί με το υπηρεσιακό της αυτοκίνητο, χαιρετά τους παρευρισκόμενους διαδηλωτές με υψωμένο το μεσαίο δάκτυλο. 

Κάποια διαδηλώτρια μάλιστα έσπευσε να της ανταποδώσει τον ευγενικό χαιρετισμό.  

Κι ενώ τις τελευταίες ώρες πληθαίνουν οι «φωνές» για απομάκρυνση από τα καθήκοντά της, ο ισπανικός Τύπος «ξεθάβει» το ιδιαίτερα ενδιαφέρον παρελθόν της. 

Η Αντρέα με τα καστανόξανθα μακριά μαλλιά γεννήθηκε στις 29 Μάιου του 1973 και από τότε που άρχισε να… αναπνέει , ζει σαν πριγκίπισσα. Πέρασε την πόρτα του κοινοβουλίου σε ηλικία μόλις 24 ετών, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Νομική στο πανεπιστήμιο.
Είναι κόρη ενός εξαιρετικά αμφιλεγόμενου και μεγαλομανή πολιτικού. Προέρχεται από μεγάλο πολιτικό τζάκι της αυτόνομης περιοχής της Βαλένθια. Ο πατέρας της μέχρι προχθές πρόεδρος του Λαϊκού Κόμματος της περιοχής, κατηγορείται και σύρεται στα δικαστήρια εδώ και οκτώ χρόνια για υποθέσεις διαφθοράς και φοροδιαφυγής. 

Ο Κάρλος Φάμπρα ήταν ο εμπνευστής του αεροδρομίου της πόλης Καστεγιόν που στην Ισπανία αποκαλείται το «αεροδρόμιο χωρίς αεροπλάνο», καθώς εγκαινιάστηκε ένα χρόνο πριν και ακόμα δεν έχει λειτουργήσει. Σε εποχές κρίσης ο Κάρλος έστησε με κρατικά έξοδα ένα άγαλμα, ύψους 24 μέτρων και αξίας 300.000 ευρώ στην είσοδο του αεροδρομίου.

Κατά διαβολική σύμπτωση, ο Κάρλος έχει κερδίσει επτά φορές το Πρωτοχρονιάτικο Λαχείο της χώρας, εγείροντας  ψίθυρους για στημένα παιχνίδια.   

Άρθρο εδώ.

Η ΔΕΗ δε θα κόβει το ρεύμα σε όποιον δεν έχει να πληρώσει το χαράτσι.

Κυβερνητικός Εκπρόσωπος: «Η ΔΕΗ δε θα κόβει το ρεύμα σε όποιον δεν έχει να πληρώσει το χαράτσι».

Και ενώ κανείς δεν έχει ακόμη διαψεύσει τις πληροφορίες ότι το χαράτσι δεν θα μπορεί να πληρωθεί με δόσεις ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε σήμερα ότι η ΔΕΗ δεν θα κόβει το ρεύμα σε όποιον δεν το πληρώσει.

«Η ΔΕΗ δε θα κόβει το ρεύμα σε όποιον δεν έχει να πληρώσει το χαράτσι» δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σ. Κεδίκογλου στο ραδιοσταθμό ΒΗΜΑ.

«Η τοποθέτηση του Φώτη Κουβέλη ήταν ξεκάθαρη. Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές δεν γίνεται να αφήσουμε απροστάτευτο ένα κομμάτι της κοινωνίας μας, όσο μικρό κι αν είναι» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Κεδίκογλου.

Για τις αποκρατικοποιήσεις και τη στάση που θα κρατήσει η κυβέρνηση, με δεδομένο ότι στελέχη της ΔΑΚΕ διαφωνούν, είπε:

«Όταν σε αυτή την κυβέρνηση τα κόμματα που συμμετέχουν, οι αρχηγοί που συμμετέχουν, έχουν βάλει την εθνική ανάγκη πάνω από το κομματικό και το προσωπικό συμφέρον, δεν μπορούμε να ανεχθούμε να βάζει κάποιος το συντεχνιακό συμφέρον, πάνω από την εθνική ανάγκη».

Στην ερώτηση αν θα γίνουν διαγραφές συνδικαλιστών, σημείωσε «Το μήνυμα θα περάσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».

Άρθρο εδώ.

Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει (αλλά από κόκαλα βγαίνει)...

Νέος σάλος διαπερνά κυρίως το διαδίκτυο, αλλά αποτυπώνεται και σε δημοσιεύματα των εφημερίδων περί τη γλώσσα, διότι σε βιβλίο της πεμπτοέκτης δημοτικού (εξόχως κακόγουστο από πλευράς στησίματος και εικονογράφησης, απ’ όσον είδα)

τα φωνήεντα της ελληνικής περιορίζονται στα α, ε, ο, ι με την προσθήκη του ου, τα σύμφωνα δεν περιέχουν πλέον το ξ και το ψ, ενώ προστίθεται το γκ, το ντ και κάτι άλλο που αυτήν τη στιγμή μου διαφεύγει.

Ο αντίλογος στον σάλο που πάει να δημιουργηθεί εστιάζει στο ότι πρόκειται για φθόγγους, για τη φωνητική δηλαδή των ελληνικών, τον ήχο στον οποίον παραπέμπουν τα γράμματα, Αλλωστε, στο τέλος του βιβλίου οι συγγραφείς παραθέτουν τα επτά φωνήεντα και τα δεκαεπτά σύμφωνα, το σύνολο δηλαδή των 24 γραμμάτων της ελληνικής.

Είναι μια εξήγηση καλών προθέσεων, αλλά μόνον το μέλλον θα δείξει αν είναι όντως έτσι ή η αρχή νέων άγονων δεινών.

Διότι η ιστορία αυτή έχει προϊστορία -στην οποίαν θα αναφερθώ παρακάτω- και διότι -προσωπικώς, επιτρέψτε μου- δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Ούτε για τον τρόπο που αναθέτει τα βιβλία, ούτε για τη συχνότητα με την οποίαν τα... ξαναναθέτει (τζίρος να γίνεται) ούτε για τις ποιοτικές προδιαγραφές που θέτει.

Απόδειξη το περιβόητο βιβλίο Ρεπούση, το οποίον το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ενέκρινε, ποιώντας ύστερα την πάπια κατά τον υπερδιετή έντονο διάλογο που ακολούθησε, και παίρνοντας περίτρομο θέση εναντίον του, εν τέλει, μόνον όταν η Ακαδημία Αθηνών αποκαθήλωσε το εν λόγω πόνημα διακριβώνοντας 78 πραγματολογικά λάθη, πλήθος εννοιολογικών, ξηρότητα στην αφήγηση και -κυρίως- μεθοδολογική μπουρδούκλωση ανάλογη της αποδομητικής και μεταμοντερνικής προσέγγισης (πες το προπαγάνδας) που διαπερνούσε αντιεπιστημονικά (διότι δεν παρέθετε αποδεικτικά στοιχεία) το εν λόγω έργο όταν προσπαθούσε το έρμο να (υπο)δείξει την ασυνέχεια του ελληνικού έθνους.

Το ίδιο όμως είχε συμβεί πιο πριν (και για μια δεκαετία περίπου) με το θέμα της ασυνέχειας της ελληνικής γλώσσας. Πλήθος κείμενα υπέρ αυτής της άποψης κατέκλυζαν τότε τα κεντρικά (και καθεστωτικά) ΜΜΕ γραμμένα από εκσυγχρονιστές, νεοφιλελεύθερους κι ορισμένους αριστερούς, πολύ φίλους τέτοιων ...χρήσιμων στον λαό νεωτερισμών.

Η συζήτηση αυτή σταμάτησε όταν είχε η ταπεινότης μου την τιμή να θέσει (από τα «ΝΕΑ» τότε) το εξής απλό ερώτημα: «ποιαν ημέρα, ποιαν εβδομάδα, ποιον μήνα, ποιο έτος και ποιον αιώνα έπαψε να ομιλείται και να γράφεται η ελληνική σε κάποιο σημείο του κόσμου;».

Η ερώτηση έμεινε αναπάντητη διότι την έχει απαντήσει η Ιστορία - η ελληνική γλώσσα υπάρχει κι εξελίσσεται συνεχώς από γενέσεώς της έως σήμερα. Οπως τα κινέζικα ή άλλες αρχαίες γλώσσες που δεν πέθαναν κάποια στιγμή, αλλά συνέχισαν να εξελίσσονται και να μεταμορφώνονται αναλόγως του λαού που τις ομιλεί - και του πολιτικού του βίου.

Κι ερχόμαστε μετά το μικρό αλλά αναγκαίο αυτό ιστορικό στο προκείμενo: τη φωνητική της ελληνικής. Είναι αλήθεια, ήδη απ’ την ελληνιστική εποχή, ότι για παράδειγμα το η, το ι, το υ, το ει, και το οι, δεν αντιστοιχούν σε διαφορετικούς ήχους της αρχαίας προσωδίας (που ίχνη της εντοπίζονται ακόμα σε τοπικά ιδιόλεκτα και ντοπιολαλιές), αλλά σε έναν ήχο, το ι!

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ελληνική γλώσσα (όπως η αγγλική, η γαλλική και πλήθος, μέγα πλήθος, άλλων) μπορούν να γράφονται κατά τη φωνητική τους κι όχι με την ορθογραφία που προκύπτει απ’ την ετυμολογία τους.

Η μόνη γλώσσα (εξ όσων γνωρίζω) που η φωνητική της έγινε η ορθογραφία της είναι η τουρκική, όταν ο Κεμάλ την πέρασε εν μία νυκτί απ’ το αραβικό αλφάβητο στο λατινικό.

Απόπειρες να γραφεί η ελληνική με το φωνητικό της σύστημα ως κανόνα της ορθογραφίας της, έγιναν κατά το παρελθόν από σκληρούς δημοτικιστές, και της ημεδαπής, και στο εξωτερικό (στην τότε ΕΣΣΔ, όταν εκδόθηκαν ακόμα κι εφημερίδες με αυτόν τον τρόπο). Τα αποτελέσματα ήταν τραγικά (ή αν προτιμάτε κωμικά) για αυτό και τα ανάλογα εγχειρήματα δεν ευοδώθηκαν, έληξαν άδοξα.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι στο πλαίσιο της απλοποίησης της γλώσσας δεν υπάρχουν απόψεις που εξισώνουν ας πούμε το ο(μικρόν) με το ω(μέγα), ή το Ελλάδα με το Ελάδα.

Ξεχνούν αυτοί οι ρηξικέλευθοι φίλοι μας, ότι οι περσότερες ελληνικές λέξεις φέρουν μέσα απ’ το ταξίδι τους ανά τους αιώνες τη μνήμη τους κι αποδίδουν συχνά έτσι το ίδιο τους το νόημα, διδάσκουν με έναν λόγο, το είναι της έννοιας που αποτυπώνουν.

Για παράδειγμα η λέξη «φιλοσοφία» σού διδάσκει η ίδια τι σημαίνει η έννοια που αποδίδει. Το ίδιο και η λέξη «υστεροφημία». Η γραφή της ως «ιστεροφιμία» όχι μόνον θα κατέστρεφε την ετυμολογία της και συνεπώς τη μνήμη της, αλλά κυρίως αυτό που η λέξη από μόνη της διδάσκει, την έννοια δηλαδή που αποτυπώνει.

Αλλά, ακόμα και στη φωνητική της γλώσσας, ας μη βιάζονται οι καλοί μας συγγραφείς. Το ξ για παράδειγμα είναι ακόμα ηχητικώς ευδιάκριτο, προφέρουμε ξύδι κι όχι κσίδι. Το ίδιο και με το ψ - δεν χρειάζεται να ’χει κάνει ορθοφωνία κανείς για να λέει ψάρι και όχι πσάρι.

Το ίδιο και με το γκ. Υπάρχουν πολλοί που προφέρουν τον καφέ κι άλλοι τόσοι που προφέρουν το γκαφέ. Γιατί όμως

τέτοια πρεμούρα να μάθουν τα παιδάκια του δημοτικού τα φαινόμενα της φωνητικής (σιγά που τα μαθαίνουν δηλαδή) κι όχι της ορθογραφίας, της ετυμολογίας, της ευρύτερης μαγείας της γλώσσας;

Προσωπικώς -επιτρέψτε μου- δεν βλέπω και τόσο αθώες αυτές τις προσεγγίσεις. Οπως δεν ήταν αθώες ούτε στα χρόνια που μαθαίναμε εμείς γράμματα - τότε το πάνω χέρι το είχαν οι σχολαστικοί, τώρα φαίνεται να το έχουν οι αποδομιστές.

Η γλώσσα ήταν, είναι και θα είναι πάντα θέμα πολιτικής. Από τότε που ο Πεισίστρατος κατέγραψε τα Ομηρικά Επη δίνοντάς τους την εκδοχή που ενδιέφερε τη δική του εξουσία, οι πάντες γνωρίζουμε

ότι η γλώσσα είναι πολιτικό όπλο. Και του λαού που τη μιλάει, και της εξουσίας που τον κατέχει.

Γι’ αυτό κι όταν ξαναφτιάξαμε κράτος μετά την Επανάσταση του 1821, η προσπάθεια να καθαρθεί η γλώσσα (καθαρεύουσα) συγκρούσθηκε με την πραγματικότητα της δημοτικής. Σύγκρουση γόνιμη, διότι έτσι εν τέλει σχηματίσθηκε η νέα ελληνική κοινή, και άγονη (εις όσα αφορούσαν την ταξική προσπάθεια της εξουσίας να μοιάσει με το αρχαιοελληνικό της πρότυπο κι ούτω πώς να αντλήσει κύρος).

Βεβαίως η σύγκρουση αυτή (γλώσσα της εξουσίας και γλώσσα του λαού) συνόδευσε τον ελληνισμό σε όλη του τη διαδρομή (στο Βυζάντιο η εξουσία έγραφε σε μιαν «αττική» που υπερέβαινε κατά πολύ την ελληνιστική κοινή της Εκκλησίας), ενώ επί Τουρκοκρατίας ο διαχωρισμός των λογίων, είτε των Φαναριωτών είτε των Διαφωτιστών, απ’ τη δημοτική χαρακτηριζόταν και από αποκλίσεις και από ωσμώσεις - όμως μακρηγορήσαμε.

Η γλώσσα (όχι μόνον η ελληνική) έχει την ικανότητα να εγκολπώνεται το νέο και να απορρίπτει το ανοίκειο. Ενίοτε ακόμα και το λάθος, διά της επαναλήψεως το καθιστά σωστό. Ενίοτε! Διότι αν ο βαρβαρισμός είναι δασύτριχος, πάει καλιά του.

Αυτή η ικανότητα της γλώσσας έχει βελτιωθεί από την ομογενοποίησή της μέσω των ΜΜΕ - κυρίως των εφημερίδων, οι οποίες έχουν συμβάλει τα μάλα στη διάδοση των καλών κι ενιαίων ελληνικών, παρά τα λάθη και τις αναπόφευκτες παθογένειες.

Οι Ελληνες σήμερα μιλούν πολύ καλύτερα και πολύ περισσότεροι τη γλώσσα μας, παρά πριν 50-100 χρόνια.

Οσο για τα ιδιόλεκτα των νέων (πλην τα γκρίκλις) το ίδιο γκρίνιαζαν εναντίον τους οι παλαιότεροι, ήδη από τον πέμπτο αιώνα προ Χριστού, όταν περίλυποι οι Αθηναίοι μουρμούριζαν στην αγορά για τα ελληνικά του Αλκιβιάδη ή άλλων αστέρων της τότε χρυσής νεολαίας, που δεν είχαν σε υπόληψη τον Πίνδαρο και απήγγειλαν τον Ομηρο σαν Πειραιώτες βυρσοδέψες.

Τα παλιόπαιδα...

email:  stathis@enikos.gr

Άρθρο εδώ.

Στις 20.000 ευρώ ο πραγματικός μισθός του κάθε βουλευτή.

Αποκαλύψεις - σοκ από το μισθοδικείο. Το κόστος που δαπανά η Βουλή για τον κάθε βουλευτή είναι υπερδιπλάσιο από την αποζημίωση που δηλώνεται. Διαβάστε τα μισθολογικά στοιχεία - κόλαφος για τα πολιτικά δεδομένα.

Σε απόγνωση είναι οι επικεφαλής της Βουλής μετά το πρεσάρισμα που τους έχουν κάνει δικαστικοί και ειδικά το τμήμα Μισθοδικείου, προκειμένου να τους γνωστοποιηθεί το πάσης φύσεως κόστος που δαπανά η Βουλή για τον κάθε βουλευτή.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας "Κυριακάτικη Δημοκρατία" το συνολικό κόστος του κάθε βουλευτή του Κοινοβουλίου είναι:


* Βάσει προϋπολογισμού της Βουλής, η βουλευτική αποζημίωση για κάθε βουλευτή ανέρχεται στις 8.000 ευρώ.


* Περίπου 1.000 ευρώ κατά μέσο όρο τον μήνα υπολογίζονται οι αμοιβές των βουλευτών από τη συμμετοχή τους στις κοινοβουλευτικές επιτροπές, με το συγκεκριμένο κονδύλι να ανέρχεται στα 2.875.000 ευρώ.


Το ποσό αυτό δεν είναι σταθερό , αφού οι βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου, που συμμετέχουν για παράδειγμα στην Επιτροπή Οικονομικών παίρνουν πολλά περισσότερα χρήματα από άλλους., αφού οι συνεδριάσεις της εν λόγω επιτροπής είναι πολύ περισσότερες.


Οι χρυσές... υπερωρίες


Σημειώνεται ότι για κάθε επιτροπή ο βουλευτής παίρνει 150 ευρώ. Άλλα 150 ευρώ τον μήνα παίρνουν οι βουλευτές από την επιπλέον αποζημίωση των συνεδριάσεων της Ολομέλειας στα θερινά τμήματα της Βουλής. Σύνολο για επιτροπές και θερινά 1.250 ευρώ το μήνα.


* Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του Κοινοβουλίου για το 2012 το συνολικό ποσό για την κάλυψη της οικογενειακής παροχής και των εργοδοτικών εισφορών υπέρ του ΕΟΠΥΥ ανέρχεται στα 1.062.000 ευρώ ή 350 ευρώ για κάθε βουλευτή το μήνα.


* Περίπου 1.000 ευρώ κατά μέσο όρο κοστολογούνται τα αυτοκίνητα των βουλευτών που τους παρέχονται από τη Βουλή. Μετά και τις μειώσεις στα μισθώματα και στον κυβισμό των αυτοκινήτων για τους βουλευτές της Αττικής, τα αυτοκίνητα 1.400 κυβικών κοστίζουν 750 ευρώ τον μήνα, ενώ για τους βουλευτές επαρχίας τα αυτοκίνητα 1.800 κυβικών κοστίζουν 1.200 ευρώ τον μήνα.


* Στον προϋπολογισμό προβλέπονται έξοδα κίνησης για τους βουλευτές ύψους 1.705.000 ευρώ ή 473 ευρώ τον μήνα για κάθε βουλευτή.


* Το κονδύλι του προϋπολογισμού του 2012 για το επίδομα οργάνωσης γραφείου βουλευτών είναι 8.146.900 ευρώ, άρα κάθε βουλευτής παίρνει τον μήνα 2.263 ευρώ, στο οποίο περιλαμβάνονται και τα ταχυδρομικά τέλη που δικαιούται που είναι περίπου 1.000 ευρώ μηνιαίως.


* Επίδομα ενοικίου λαμβάνουν οι βουλευτές περιφέρειας που υπολογίζεται περίπου σε 1.000 ευρώ το μήνα για κάθε βουλευτή, με τους περισσότερους να διαμένουν  σε μεγάλα ξενοδοχεία της Αθήνας, ύστερα από συμφωνία που έχει γίνει με τη Βουλή.


* Για τα τηλέφωνά τους οι βουλευτές λαμβάνουν περίπου 11.800 ευρώ ετησίως για τα σταθερά τηλέφωνα και άλλα 200 ευρώ τον μήνα ως πλαφόν για τα κινητά.

Άρθρο εδώ.

Σε ξεχωριστό λογαριασμό της ΔΕΗ το "χαράτσι" για τα ακίνητα.

Σε ρόλο "εφορίας" η ΔΕΗ. Πώς θα στείλει τη "λυπητερή" με το χαράτσι των ακινήτων και σε πόσες δόσεις θα αποπληρωθεί.

Ενα ειδικό εκκαθαριστικό με το ποσό που αντιστοιχεί στο φόρο ακινήτων ξεχωριστά από τον υπόλοιπο λογαριασμό ρεύματος, θα στείλει για το 2012 η ΔΕΗ στους καταναλωτές.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που επικαλείται το " Βήμα",  αυτό θα συμβεί διότι διαπίστωσε ότι πέρυσι, χιλιάδες πολίτες λόγω του ότι δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν το Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών (ΕΕΤΗΔΕ), αρνούνταν να πληρώσουν και τους λογαριασμούς κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος.


Για το 2012, οι ιδιοκτήτες ή οι ενοικιαστές ακινήτων που θα παραλάβουν το συγκεκριμένο εκκαθαριστικό, θα έχουν τη δυνατότητα να το εξοφλήσουν σε δόσεις είτε στα γραφεία της ΔΕΗ είτε στις τράπεζες είτε στα ταχυδρομεία.


Με αυτόν τον τρόπο η ΔΕΗ σε συνεργασία με το υπουργείο Οικονομικών ξεχωρίζει το χαράτσι των ακινήτων από τα υπόλοιπα τιμολόγια, που επιβαρύνουν τους καταναλωτές ρεύματος.
Από το 2013 που πρόκειται να αλλάξει και η φορολογία των ακινήτων τη διαδικασία αποστολής των εκκαθαριστικών σημειωμάτων θα αναλάβουν απευθείας οι εφορίες και η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών.

Κείμενο εδώ.

Πεθαίνω σάν χώρα ( Δημήτρης Δημητριάδης )

«…Μισῶ αὐτή τή χώρα. Μοῦ ἔφαγε τά σπλάχνα. Γράφω σ’ἐσένα γιατί μαζί 
ποθήσαμε νά εἶναι γόνιμα αὐτά τά σπλάχνα, κι αὐτός ὁ πόθος μᾶς 
ἕνωσε νύχτες καί νύχτες… καί σ’ἄλλες ὧρες τῆς μέρας, ὅταν ξαφνικά 
γινόταν ἕνα θαῦμα καί ξεχνούσαμε τόν τρόμο πού ἔτρεχε στούς δρόμους 
καθώς μές στίς φλέβες μας… τά ἐφιαλτικά δελτία εἰδήσεων πού μᾶς ἐμπόδιζαν 
ἀκόμα καί νά κοιταζόμαστε… διαβασμένα ἀπό θεότρελους ἐκφωνητές… 
τά οὐρλιαχτά πού σκέπαζαν ἀκόμα καί τίς σειρῆνες τῶν ἀσθενοφόρων… 
Ποτέ δέ θά τό πίστευα πώς ἡ ἀνθρώπινη φωνή μπορεῖ νά φτάσει σέ τέτοια 
ὕψη… νά εἶναι τόσο ἀπύθμενη… νά προκαλεῖ τόση ἀναστάτωση μέ τήν 
ἐπιβολή της… Τέλος πάντων, ποτέ δέν συνήθισα τούς ἀνθρώπους ἀλλ’ αὐτό 
εἶναι μία ἄλλη μου ἀναπηρία. Βιάζομαι τώρα νά σού πῶ μερικά πράγματα κι 
αὐτά τά λόγια θά εἶναι καί τά τελευταία πού θάχεις ἀπό μένα. Μισῶ αὐτή τή χώρα. 
Μοῦ ἔφαγε τά σπλάχνα. Μοῦ τά’φαγε. Τή μισῶ. Ναί, τή μισῶ, τή μισῶ. 
Δέν μπορεῖ μία γυναίκα νά ζήσει μέ τέτοια σπλάχνα μέσα της. Ὅσο τό σκέφτομαι, 
μοῦ’ρχεται νά ξεράσω τόν ἴδιο τόν ἑαυτό μου. Νιώθω σάν ξέρασμα. Μπορεῖ 
καί νάμαι. Μία γυναίκα… δέν εἶναι σά μία χώρα πού ἀξιοποιεῖ τά ἐρείπιά
της, τούς τάφους της… πού τά ξεπουλάει ὅλα γιά ἐθνικό συνάλλαγμα…
ζώντας ἀπ’αὐτά. Ἐγώ δέ θέλω νάμαι μία χώρα. Δέν εἶμαι χώρα. 
Δέ θέλω νά εἶμαι αὐτή ἡ χώρα. Αὐτή ἡ χώρα εἶναι νεκρόφιλη,
γεροντόφιλη, κοπρολάγνα, σοδομίστρια, πουτάνα, μαστροπός καί φόνισσα.



Ἐγώ θέλω νά εἶμαι ἡ ζωή, θέλω νά ζήσω, θά’θελα νά ζήσω, θά’θελα νά 
μποροῦσα νά ζήσω, θά’μουν εὐτυχισμένη τώρα ἄν ἤθελα νά ζήσω… ὅμως 
αὐτή ἡ χώρα δέ μ’ἀφήνει νά τό θέλω, δέ μ’ἀφήνει νά εἶμαι ἡ ζωή, 
νά δίνω τή ζωή. Ἔχει φάει σάν καρκίνος, τά βυζιά μου, τά μυαλά μου, τά ἔντερά 
μου, ἔχει κατεβάσει ὅλες της τίς πέτρες στά νεφρά μου καί τά’χει ρημάξει, 
ἔχει μαγαρίσει ὅλες τίς πηγές ἀπ’ὅπου θά’τρέχε τό γάλα μου, ἔχει μαζέψει
ὅλο της τό χῶμα μές στίς φλέβες μου καί μού’χει σαπίσει τό αἷμα, ἔχει 
κάτσει ὅλη πάνω στήν καρδιά μου καί τήν ἔχει κουρελιάσει ἀπ’τά ἐμφράγματα
καί τίς ἐμβολές, κάθε θεσμός της κι’ ἕνα ἔμφραγμα, κάθε νόμος της καί μία ἐμβολή,
τά ἤθη τής μού’χουν σμπαραλιάσει τά πνευμόνια, ἡ ἱστορία της μέ κάνει νά τρέμω
 συνεχῶς ὁλόκληρη σά νά ἔχω πάρκινσον, ὁ πολιτισμός της μ’ἔχει ξεπατώσει, 
μ’ἔχει ξεθεώσει, δέν πάει ἄλλο, ἡ θέση της ἡ γεωγραφική εἶναι τό ἄσθμα μου,
ὁλόκληρο τό σχῆμα της ἄλλοτε ἁπλώνεται πάνω στό σῶμα μου σάν
γιγαντιαῖος ἕρπης ζωστήρ καί μέ τρελαίνει, κι ἄλλοτε παίρνει τή μορφή
τσουγκράνας καί μπήγεται στά μάτια μου, τεράστιας βελόνας καί μοῦ 
τρυπάει τό κρανίο, βράχου ὁλόκληρου πού κρέμεται ἀπό τήν ἄκρη τῶν μαλλιῶν
μου καί μέ παρασέρνει σέ μία θάλασσα πικρῶν δακρύων…κι ὅλο νιώθω 
στόν τράχηλό μου τόν ζυγό της κι ὅλο δένει τή γλώσσα μου τό τραύλισμά της 
κι ὅλο μου φέρνει κρύα ρίγη ἡ χυδαιότητά της… ἠ προσήλωσή της στά 
φαντάσματά της, οἱ ὑπεκφυγές της, οἱ ἀντιγραφές της, τά φρακαρισμένα της
μυαλά, τά πτώματά της, τά κιβούρια της, τά ἐγκλήματά της… 
Αὐτή ἡ χώρα εἶναι τό χτικιό μας. Θά μᾶς πεθάνει, θά μᾶς ξεκάνει. 
Πῶς θά γλιτώσουμε; Μᾶς πίνει τό αἷμα, μᾶς τό πίνει. Δέ μ’ἀφήνει πιά οὔτε νά
κοιμηθῶ, μοῦ ἔχει κλέψει καί τόν ὕπνο. Πῶς θά ζήσω χωρίς ὕπνο; Δέ θά ζήσουμε…
 ὅλο τό σπέρμα ὅλων τῶν ἀντρῶν τῆς γῆς δέ θά μποροῦσε νά ζωντανέψει 
ἐκείνη τήν κόχη τοῦ κορμιοῦ μου ἀπ’ὅπου  ξεκινάει ἡ ἀνθρώπινη ζωή… 
Ἔχεις ἀδειάσει ὅλη τή ζωή σου μέσα μου ἀλλά μ’ ἔχεις ἀφήσει χωρίς ζωή.. 
Κι ἐσύ δέν μπορεῖς. Μ’ἔχεις σπείρει μά ὁ σπόρος σου δέν πρόκειται ποτέ νά 
πιάσει,δέν μπορεῖ πιά ὁ σπόρος σας νά πιάσει… δέ θά ξαναβγεῖ ποτέ πιά ζωή 
ἀπό μέσα μας… Τό παλιογύναικο. 
Ένα θά’θελα, νά τήν εἶχα μπροστά μου καί νά τήν ἔσφαζα μέ τά ἴδιά 
μου τά χέρια. Ἄχ, θέ μου, νά μποροῦσα νά τή σκοτώσω. Κατάφερε οἱ δολοφόνοι 
της νά φτάσουν ὡς τίς μῆτρες μας καί νά τίς σκάψουν σάν τάφους, τά γουρούνια, 
τά γουρούνια, εἴν’ὅλοι τους γουρούνια, ἀπό ποιόν ν’ἀρχίσω καί σέ ποιόν νά 
 τελειώσω, ὅλοι τους δολοφόνοι, ὅλοι τους, αὐτοί μέ κάνουν νά νιώθω τήν 
ἀνάγκη γιά τό πιό μεγάλο ἔγκλημα, γιά μία ἀτέλειωτη σφαγή, ἀτέλειωτη 
σφαγή…ἄχ, πώς ἀντέχουμε δῶ μέσα, πῶς δέ μᾶς τρελαίνει ἀκόμα αὐτή
ἡ παλιοσκύλα, αὐτή ἡ γκαρότα, αὐτό τό στραγγουλατόριουμ, σωστή ἀγχόνη…
μέ τούς ἐπίσημους μαχαιροβγάλτες της πού βγάζουν ἐπίσημους λόγους 
σ’ἐπίσημες τελετές μπρός σ’ ἐπίσημους μαχαιροβγάλτες… Ὁ κάθε πόρος της
 εἶναι καί μία τσέτα, κάθε γωνιά της κι ἕνα λάζο, κάθε χιλιοστό της καί μία τσάκα,
 εἶναι γεμάτη ξόβεργες θανάτου καί κοφτερούς σουγιάδες, ἄντρο φονιάδων, 
ἀπατεώνων καί ἠλιθίων, λημέρι ἄνανδρων γαμιάδων κι ἀνίκανων 
 σωματεμπόρων, μᾶς πατάει τό κεφάλι μέσα στά σκατά της, μᾶς δίνει 
λυσσασμένες κλωτσιές στ’ ἀρχίδια, μᾶς λιώνεις, μωρή, μᾶς στραγγίζεις, μᾶς 
ρημάζεις, μᾶς διχάζεις, μᾶς πνίγεις, μᾶς καταδικάζεις, μᾶς πεθαίνεις, μᾶς πεθαίνεις,
σκρόφα, ξεπουλημένη, μολυσμένη, ψειριάρα, φαρμακοδότρα, φιδομάνα, λύκαινα,
γύφτισσα, αἱμομίχτρα, πού ὅλο μαϊμουδίζεις καί παπαγαλίζεις, κατσικοπόδαρη, 
δίσεχτη, κακορίζικη, δέ σέ μπορῶ, δέν τήν μπορῶ, τή δολοφόνα, τήν παιδοκτόνα,
τή ζαβή, τή χολεριασμένη, τή στραβοκάνα, τήν γκαβή, τό τσόκαρο, τήν παλιόγρια,
τήν παλιόγρια, πού κακοχρόνο νά’χει, δέν ἀντέχω πιά τίποτα δικό της, τίποτα,
τίποτα, τή μισῶ, τή μισῶ, τή μισῶ, ἄχ, ἄχ, σέ μισῶ, σέ μισῶ, σέ μισῶ, σέ μισῶ,
θά πεθάνω, τέρας, καί θά ἐξακολουθῶ νά σέ μισῶ, ναί, τό μίσος βράζει μέσα μου,
θέλω νά γράψω τούς ἀνάποδους ὕμνους ἀπ’αὐτούς πού γράφτηκαν ὡς 
τώρα γι’ αὐτήν, λέξη πρός λέξη νά τήν τουφεκίσω καί νά τήν παραχώσω 
σά σκυλί μέ τά ἴδια μου τά χέρια…Δέν εἶμαι πιά γυναίκα… 
Οὔτε κι ἐσύ πιά εἶσαι ἄντρας… Μᾶς τά πῆρε ὅλα αὐτή… Τί θά μείνει ὅμως
ἀπ’αὐτήν χωρίς ἐμᾶς; Τί θά εἴν’αὐτή ὅταν δέ θά’χει μείνει τίποτα ἀπό μᾶς;…
Τό χῶμα της ἔχει πάρει τό σχῆμα μου… Τό σῶμα μου χει πιά τίς διαστάσεις της…
Ἔχω μέσα μου τή μοίρα της… Πεθαίνω σά χώρα…»

Φόρος 240 ευρώ από τρεις αποδείξεις που πετάμε κάθε μέρα. Κρατήστε όλες τις αποδείξεις που έχετε μαζέψει.

- Μόνο από ψωμί, καφέ και τσιγάρα, μαζεύονται αποδείξεις 2.409 ευρώ 

- Τι θα πρέπει να προσέξετε πριν συμπληρώσετε την φορολογική σας δήλωση 

- Που δηλώνονται οι αποδείξεις, πόσες χρειάζονται και ποιες δεν δηλώνονται  

- Αναλυτικά παραδείγματα και οι προθεσμίες για την υποβολή των δηλώσεων

Τις πεταμένες αποδείξεις από απλές, φθηνές, καθημερινές συνήθειες αναπολούν χιλιάδες φορολογούμενοι, οι οποίοι κάνουν αυτές τις ημέρες τη σούμα των αποδείξεων για τη συμπλήρωση των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος και διαπιστώνουν ότι δεν μαζεύονται οι απαιτούμενες δαπάνες.

 Οπως παρατηρούν φοροτεχνικοί, οι περισσότεροι φορολογούμενοι υποτίμησαν και δεν κράτησαν τις αποδείξεις από τον καθημερινό καφέ, την τυρόπιτα ή τα τσιγάρα διότι δεν είχαν συνειδητοποιήσει πόσο χρήσιμες θα μπορούσαν να τους φανούν αυτές οι αποδείξεις. Τώρα την αμέλειά τους αυτή κινδυνεύουν να την πληρώσουν με έξτρα φόρο. 

 Λογιστής εκτιμά πως αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι μια καθημερινή δαπάνη για έναν καφέ ή μια τυρόπιτα ύψους 2 ευρώ οδηγεί στη συγκέντρωση αποδείξεων ύψους 730 ευρώ τον χρόνο. Αν αυτές οι αποδείξεις λείπουν κατά τη συμπλήρωση της δήλωσης και ο φορολογούμενος δεν συγκεντρώνει το απαιτούμενο ύψος αποδείξεων (25% επί του εισοδήματος), τότε κινδυνεύει με έξτρα φόρο με συντελεστή 10%. Η αμέλεια συλλογής των συγκεκριμένων αποδείξεων μπορεί να  κοστίσει 73 ευρώ επιπλέον φόρο. Ας υποθέσουμε ότι  κάποιος δαπανά για τσιγάρα 4 ευρώ την ημέρα χωρίς να κρατά τις αποδείξεις. 

Πέρα από το κακό στην τσέπη και την υγεία του, μπορεί να πληρώσει και έξτρα φόρο 146 ευρώ, αν δεν έχει κρατήσει τις αποδείξεις που φτάνουν ετησίως στα 1.460 ευρώ. Ακόμα μια κλασική περίπτωση αποδείξεων τις οποίες συνήθως πετάμε μαζί με τη σακούλα είναι το ψωμί. Πρόκειται για καθημερινή αγορά και αν υπολογίσουμε την τιμή της φραντζόλας στα 0,60 ευρώ μαζεύονται σε ετήσια βάση άλλα 219 ευρώ σε αποδείξεις μόνο και μόνο από το ψωμί. 

Έτσι λοιπόν μόνο από ψωμί, καφέ και τσιγάρα, συγκεντρώνονται αποδείξεις 2.409 ευρώ οι οποίες αν λείπουν μπορεί να κοστίσουν στον φορολογούμενο έξτρα φόρο 240 ευρώ.

Με έξτρα φόρο κινδυνεύουν όμως και όσοι δεν έχουν ενημερωθεί για τις διευκρινίσεις του υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με τις οποίες το ύψος των απαιτούμενων αποδείξεων προσδιορίζεται είτε με βάση το δηλούμενο εισόδημα είτε με βάση το τεκμαρτό, εάν αυτό είναι μεγαλύτερο.

Ο νόμος ορίζει ότι το απαιτούμενο ποσό αποδείξεων δαπανών ορίζεται «σε ποσοστό 25% του ατομικού εισοδήματος του φορολογουμένου του δηλούμενου και φορολογούμενου σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις και για ποσό εισοδήματος μέχρι 60.000 ευρώ». Με εγκύκλιό του όμως στη συνέχεια το υπουργείο Οικονομικών επέστησε την προσοχή των φορολογουμένων στο τεκμαρτό εισόδημα ως παράγοντα προσδιορισμού των απαιτούμενων αποδείξεων ενώ διευκρίνισε ότι αποδείξεις θα πρέπει να δηλώσουν ακόμα και όσοι έχουν εισοδήματα χαμηλότερα από το αφορολόγητο των 5.000 ευρώ.

Στην εγκύκλιο του υπουργείου Οικονομικών εφιστάται η προσοχή των φορολογουμένων στη συμπλήρωση του Κωδικού 049 (δαπάνη αγοράς αγαθών και παροχής υπηρεσιών) του Πίνακα 7 του εντύπου Ε1. Ο συγκεκριμένος κωδικός συμπληρώνεται με την εμπρόθεσμη δήλωση, ακόμα και όταν το πραγματικό ή τεκμαρτό εισόδημα του φορολογουμένου δεν υπερβαίνει το αφορολόγητο ποσό της κλίμακας φόρου εισοδήματος. Για παράδειγμα φορολογούμενος με εισόδημα 4.800 ευρώ θα πρέπει να δηλώσει αποδείξεις δαπανών ίσες με το 25% του εισοδήματός του, δηλαδή 1.200 ευρώ. Αν δεν δηλώσει καθόλου αποδείξεις θα κληθεί να πληρώσει φόρο 120 ευρώ (1.200 επί 10%).

Ιδιαίτερα προσεκτικοί θα πρέπει να είναι οι φορολογούμενοι και όσον αφορά τα τεκμήρια. Οι απαιτούμενες αποδείξεις προσδιορίζονται με βάση το τεκμαρτό εισόδημα αν αυτό είναι υψηλότερο από το πραγματικό.

Το υπουργείο Οικονομικών επισημαίνει ότι οι φορολογούμενοι θα πρέπει να λάβουν υπόψη, όσον αφορά το ύψος εισοδήματος για τον υπολογισμό των απαιτούμενων αποδείξεων καθώς και για την κάλυψη των τεκμηρίων του, ότι για τον προσδιορισμό του αντικειμενικού εισοδήματος με βάση τη συνολική ετήσια δαπάνη, πέραν των δηλωθέντων από τον ίδιο στοιχείων (κατοικία, αυτοκίνητα κ.λπ.), κατά την εκκαθάριση της δήλωσης υπολογίζεται και ως ελάχιστη ετήσια αντικειμενική δαπάνη 3.000 ευρώ προκειμένου για άγαμο και 5.000 ευρώ για συζύγους που υποβάλλουν κοινή δήλωση.

Ας υποθέσουμε ότι ένας φορολογούμενος δηλώνει εισόδημα 5.000 ευρώ και αποδείξεις 1.250 ευρώ. Αν η εφαρμογή των τεκμηρίων δεν οδηγήσει σε υψηλότερο εισόδημα, ο συγκεκριμένος φορολογούμενος δεν θα πληρώσει καθόλου φόρο. Αν όμως, για παράδειγμα, το τεκμαρτό εισόδημα αυξηθεί στα 10.000 ευρώ, τότε αφενός προκύπτει έξτρα φόρος λόγω τεκμηρίων 500 ευρώ (10.000 - 5.000 ευρώ=5.000 *10%= 500 ευρώ) αλλά και έξτρα φόρος 125 ευρώ καθώς λείπουν αποδείξεις 1.250 ευρώ (το 25% των 10.000 ευρώ είναι 2.5000 ευρώ αξίας απαιτούμενων αποδείξεων).

Πού δηλώνονται:

 Οι αποδείξεις καταναλωτικών δαπανών καταγράφονται στον κωδικό 049 του πίνακα 7 του βασικού εντύπου Ε1 της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος. Στον κωδικό αυτό, θα πρέπει να γραφεί το συνολικό ποσό των δαπανών που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα εντός του 2011, από τους συζύγους και τα τέκνα που τους βαρύνουν για την αγορά αγαθών και λήψη υπηρεσιών, με εξαίρεση τα ποσά των αποδείξεων που συλλέχθηκαν μέσω της Κάρτας Αποδείξεων. Οσοι φορολογούμενοι έχουν χρησιμοποιήσει τη φοροκάρτα το 2011 θα διαπιστώσουν ότι το ποσό των δαπανών που έχει καταγραφεί μέσω αυτής θα αποτυπωθεί στη δήλωσή τους αυτόματα από τη Γενική Γραμματεία Πληροφορικών Συστημάτων. Συγκεκριμένα, στον κωδικό 341 του πίνακα 10 της δήλωσης η ΓΓΠΣ θα προεκτυπώσει το συνολικό ποσό των αποδείξεων δαπανών που συλλέχθηκαν μέσω της φοροκάρτας το οποίο κατά την εκκαθάριση της δήλωσης θα συναθροιστεί με το ποσό που δηλώθηκε στον κωδικό 049.

Πόσες χρειάζονται. 

Το ποσό των αποδείξεων δαπανών που απαιτείται ορίζεται σε ποσοστό 25% του ατομικού εισοδήματος του φορολογουμένου του δηλούμενου και φορολογούμενου σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις και για ποσό εισοδήματος μέχρι 60.000 ευρώ, με τη διευκρίνιση ότι αν το τεκμαρτό εισόδημα είναι μεγαλύτερο ο υπολογισμός γίνεται με βάση το τεκμαρτό. Για παράδειγμα φορολογούμενος με εισόδημα 18.000 θα πρέπει να δηλώσει αποδείξεις 4.500 ευρώ, στα 40.000 ευρώ εισοδήματος χρειάζονται αποδείξεις 10.000 ευρώ, αλλά στα 80.000 ευρώ και για την ακρίβεια για κάθε εισόδημα πάνω από 60.000 ευρώ οι απαιτούμενες αποδείξεις καθορίζονται σε 15.000 ευρώ. Αν λείπουν αποδείξεις, επιβάλλεται στη διαφορά φόρος με συντελεστή 10%. Για παράδειγμα φορολογούμενος ο οποίος δηλώνει εισόδημα 20.000 ευρώ και αντί για 5.000 ευρώ αποδείξεις δηλώσει 4.000 ευρώ θα επιβαρυνθεί με επιπλέον φόρο 100 ευρώ (5.000-4.000= 1.000χ10%= 100). Αντίθετα, μετά την κατάργηση του μπόνους για συγκέντρωση περισσοτέρων από τις απαιτούμενες αποδείξεις, ο ίδιος φορολογούμενος αν δηλώσει ακόμα και τις διπλάσιες αποδείξεις δεν κερδίζει τίποτα.

Δεν υποβάλλονται. 

Φέτος, οι αποδείξεις δεν αποστέλλονται πακέτο με τις φορολογικές δηλώσεις. Θα πρέπει να φυλάσσονται σε κλειστό φάκελο στον οποίο, σύμφωνα με τις οδηγίες του υπουργείου Οικονομικών, πρέπει να αναγράφονται το ονοματεπώνυμο και ο ΑΦΜ του υπόχρεου, ο αριθμός των αποδείξεων και το συνολικό ποσό αυτών.

Για την αναγνώριση των αποδείξεων από τη Φορολογική Αρχή απαιτείται να διακρίνεται η επωνυμία της εκδότριας επιχείρησης, ο ΑΦΜ αυτής, η ημερομηνία έκδοσης και το τελικό ποσό. Σε περίπτωση κατά την οποία η απόδειξη δεν είναι τυπωμένη με έντονα στοιχεία και πιθανολογείται η πλήρης εξαφάνισή τους ο φορολογούμενος πρέπει να επαναλάβει τα προαναφερθέντα στοιχεία (επωνυμία της επιχείρησης, ΑΦΜ, ημερομηνία και ποσά), ώστε να καθίσταται στη συνέχεια εφικτός ο έλεγχός τους από την Εφορία. Σε κάθε περίπτωση υποβολής της δήλωσης δεν συνυποβάλλονται οι αποδείξεις δαπανών οι οποίες φυλάσσονται από τον φορολογούμενο και παραδίδονται εφόσον ζητηθούν για έλεγχο.

Επισημαίνεται ότι οι δαπάνες που έχουν πραγματοποιηθεί υπολογίζονται αθροιστικά και για τους δύο συζύγους, μόνον εφόσον έχουν αναγραφεί στην εμπρόθεσμη δήλωση και μερίζονται μεταξύ τους ανάλογα με το ύψος του δηλούμενου και φορολογούμενου σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις ατομικού εισοδήματός τους που προκύπτει από την εμπρόθεσμη δήλωσή τους.

Ο γρίφος των αποδείξεων 

25% του εισοδήματος - πραγματικού ή τεκμαρτού - από το πρώτο ευρώ πρέπει να δηλώσουν οι φορολογούμενοι με αποδείξεις

15.000 ευρώ ανά φορολογούμενο το μέγιστο απαιτούμενο ύψος αποδείξεων

10% ο συντελεστής φόρου που επιβάλλεται στη διαφορά δηλούμενων και απαιτούμενων αποδείξεων – καταργήθηκε το μπόνους έκπτωσης φόρου για τη συγκέντρωση περισσότερων αποδείξεων

049 ο κωδικός του πίνακα 7στο έντυπο Ε1 όπου δηλώνονται οι αποδείξεις

341 ο κωδικός στον πίνακα 10 όπου θα συμπληρωθούν αυτόματα οι αποδείξεις μέσω φοροκάρτας

56.231 κάρτες αποδείξεων (33.931 μέσω SMS και 22.300 μέσω TAXISnet) είχαν ενεργοποιηθεί έως τις 7 Ιουνίου 2012

16 Ιουλίου εκπνέει η προθεσμία για την ηλεκτρονική υποβολή των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων 

2 Ιουλίου εκπνέει η προθεσμία για τις χειρόγραφες δηλώσεις

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

Εισόδημα €12.000 Θα πρέπει να δηλωθούν αποδείξεις  €3.000 Αν δηλωθούν αποδείξεις 5.000 ευρώ, η έκπτωση φόρου θα είναι μηδενική. Αν δηλωθούν αποδείξεις 2.500 ευρώ, θα υπάρχει έξτρα φόρος €50

Εισόδημα €16.000 Χρειάζεται αποδείξεις €4.000 Αν το τεκμαρτό εισόδημα προσδιορίζεται σε 40.000 ευρώ, χρειάζονται αποδείξεις 10.000 ευρώ. Αν δηλωθούν μόνο 4.000 ευρώ σε αποδείξεις, θα υπάρχει έξτρα φόρος €600

Εισόδημα €5.000 στο όριο του αφορολογήτου, χωρίς περιουσιακά στοιχεία που αποτελούν τεκμήριο. Ο φορολογούμενος πρέπει να δηλώσει  αποδείξεις €1.250 καθώς στην αντίθετη περίπτωση θα κληθεί να πληρώσει έξτρα φόρο €125

Κείμενο εδώ.