4χρονο κοριτσάκι είχαν απαγάγει τσιγγάνοι στα Φάρσαλα.

- Το ζευγάρι των τσιγγάνων είχε αρπάξει το κοριτσάκι το 2009 από τους βιολογικούς του γονείς και έμενε μαζί τους σε καταυλισμό στα Φάρσαλα.


- Κατάφεραν να κλέψουν από το τμήμα γεννήσεων του δήμου Αθηναίων τη ληξιαρχική πράξη γέννησης.

- Η αστυνομία με εντολή εισαγγελέα έδωσε στη δημοσιότητα τις φωτογραφίες του μικρού κοριτσιού 

- Τη φώναζαν Μαρία και μιλάει λίγες λέξεις Ρομ 

- "Αγρίμι" την χαρακτήρισε η παιδοψυχολόγος που την εξέτασε 

- Οι εκτιμήσεις της αστυνομίας - Επείγον σήμα στην Interpol

- Η επιμέλεια της μικρής δόθηκε με απόφαση εισαγγελέα στο Χαμόγελο του Παιδιού

- Η εξέταση DNA έδειξε πως το κατάξανθο αγγελούδι δεν είναι παιδί του ζευγαριού
- Σε ποιες αντιφάσεις έπεσε το ζευγάρι των απαγωγέων

Νέα στοιχεία για την απίστευτη υπόθεση που έχει προκαλέσει σοκ έδωσε στη δημοσιότητα η Αστυνομία. Μαζί με τα νέα στοιχεία, έδωσε στη δημοσιότητα και φωτογραφίες του μικρού κοριτσιού που βρέθηκε να μένει με ένα ζευγάρι τσιγγάνων στον καταυλισμό των ρομά στα Φάρσαλα. 

Οι φωτογραφίες δόθηκαν με εντολή του εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας και με την παράκληση όποιος γνωρίζει οτιδήποτε να τηλεφωνήσει στους αριθμούς 2410-683171 και 2410-683184-5, της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Λάρισας.

Το παιδί αναμένεται να εξετάσει ανθρωπολόγος, ώστε από την κατατομή των οστών να αποκαλυφθεί από που κατάγεται. 

Το 4χρονο κοριτσάκι, που το φωνάζουν Μαρία, δεν μιλάει παρά λίγες λέξεις Ρομ, δεν έχει την ανάπτυξη παιδιών της ηλικίας του και ήταν προσκολλημένο στην 40χρονη τσιγγάνα.

Ο 39χρονος και η 40χρονη υποστήριξαν στην αρχή πως ήταν δικό τους παιδί. Αλλά το παρουσιαστικό του κοριτσιού (κατάξανθο με πράσινα μάτια) δεν είχε καμία σχέση μαζί τους. Από την εξέταση DNA που έγινε αποκαλύφθηκε αυτό που είχαν καταλάβει εξ αρχής οι αστυνομικοί: πως το παιδί, δεν ήταν δικό τους. 

Όταν οι ερωτήσεις άρχισαν να γίνονται πιο επίμονες, το ζευγάρι έπεσε σε αντιφάσεις. Άλλοτε έλεγαν πως τους την έδωσε για υιοθεσία μια γυναίκα η οποία γέννησε στον καταυλισμό και στη συνέχεια εξαφανίστηκε. Μετά η 40χρονη υποστήριξε ότι βρήκε τη μικρή έξω από σούπερ μάρκετ, μετά υποστήριξε πως είναι "καρπός" της σχέσης της με έναν Καναδό ξανθό γαλανομάτη και στη συνέχεια ότι την αγόρασε από έναν Βούλγαρο! 

Τελικά αποκαλύφθηκε πως το ζευγάρι είχε απαγάγει το παιδί το 2009, λίγο μετά τη γέννησή του!

Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις της αστυνομίας, υπό αδιευκρίνιστες ακόμα συνθήκες, το ζευγάρι το 2009 πήρε το παιδί από τους βιολογικούς του γονείς και μάλιστα κατάφερε να πάρει και το πιστοποιητικό γέννησης και βάπτισης από το τμήμα γεννήσεων του Δήμου Αθηναίων! 

Η κυριότερη εκτίμηση, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι πως όλα έγιναν στο πλαίσιο μιας παράνομης υιοθεσίας. Δεν αποκλείεται μάλιστα η 40χρονη τσιγγάνα να ήταν εκείνη που μεσολάβησε για να γίνει η υιοθεσία, που όμως δε προχώρησε και να αναγκάστηκε να κρατήσει το παιδί. 

Από τις έρευνες διαπιστώθηκε επίσης ότι η 40χρονη τσιγγάνα είχε δυο ταυτότητες, με διαφορετικά στοιχεία, τα οποία είναι σε ισχύ ενώ διατηρεί ταυτόχρονα δύο διαφορετικές οικογενειακές μερίδες, μία στο Δήμο Λαρισαίων, στην οποία εμφανίζεται ως μητέρα πέντε κοριτσιών κι ενός αγοριού και μία στο Δήμο Τρικκαίων, στην οποία εμφανίζεται ως μητέρα τεσσάρων κοριτσιών. 

Σε βάρος του 39χρονου και της 40χρονης σχηματίστηκε δικογραφία σε βαθμό κακουργήματος για αρπαγή ανηλίκου και υφαρπαγή ψευδούς βεβαίωσης κατ’ εξακολούθηση

 

Μάλιστα, με αυτές τις οικογενειακές μερίδες «εμφανίζεται» η 40χρονη, μέσα σε χρονικό διάστημα πέντε μηνών, το 1993 (από τον Ιούνιο έως τον Νοέμβριο), να έχει γεννήσει τρία παιδιά και μετά σε διάστημα 3,5 μηνών (από τον Οκτώβριο του 1994 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1995) να έχει γεννήσει άλλα τρία παιδιά. Όσον αφορά στον 39χρονο, προκύπτει ότι αυτός διατηρεί και τρίτη οικογενειακή μερίδα στο Δήμο Φαρσάλων, στην οποία εμφανίζεται ως πατέρας ακόμη τεσσάρων παιδιών.

Οι δύο ρομά κατάφεραν να εκδώσουν αριθμό φορολογικού μητρώου (Α.Φ.Μ.) με τα στοιχεία του ανήλικου κοριτσιού, πιθανότατα για να παίρνουν μεγαλύτερο επίδομα τέκνων.

Την ψυχολογική στήριξη του παιδιού έχει αναλάβει ο ψυχολόγος της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Περιφέρειας Θεσσαλίας. Επίσης, μετά από αίτημα της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Λάρισας, εκδόθηκε διάταξη από την Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Λάρισας, με την οποία αφαιρέθηκε προσωρινά η επιμέλεια της ανήλικης από τους δύο ρομά και το κορίτσι χθες παραδόθηκε στο σύλλογο «Χαμόγελο του Παιδιού».



Οι αστυνομικές έρευνες συνεχίζονται από την Υποδιεύθυνση Ασφαλείας της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λάρισας με τη συμμετοχή και συναρμόδιων Υπηρεσιών στο πλαίσιο της εθνικής και διεθνούς αστυνομικής συνεργασίας.

Έχει σταλεί επείγον σήμα στην Interpol στο πλαίσιο συνεργασίας με τις βαλκανικές χώρες προκειμένου η έρευνα να επεκταθεί. Έχουν σταλεί τα στοιχεία του παιδιού και μέσω δημοτολογίων θα ψάξουν να βρουν τους βιολογικούς γονείς. 

Υπάρχει επίσης και η εκδοχή του κυκλώματος που φέρνει στην Ελλάδα έγκυες γυναίκες από τη Βουλγαρία για να γεννήσουν εδώ και στη συνέχεια να τους πάρουν τα παιδιά για να τα πουλήσου. Θα γίνουν έρευνες και σε μητρώα νοσοκομείων της Αττικής και της επαρχίας. 

Σημειώνεται πως σε ένα νοσοκομείο όπου δρούσε παρόμοιο κύκλωμα, μετά τις γέννες, οι γιατροί τους έλεγαν πως το παιδί είχε πεθάνει κατά τη διάρκεια της γέννας. Σε τουλάχιστον δυο περιπτώσεις, μάλιστα, οι μάνες είχαν ζητήσει να ανοιχτούν τα φέρετρα, τα οποία ήταν άδεια.

Το χρονικό της απίστευτης υπόθεσης

 

Η υπόθεση άρχισε να αποκαλύπτεται κατά τη διάρκεια ελέγχου σε καταυλισμό τσιγγάνων της πόλης. Μέσα σε ένα δωμάτιο βρέθηκε κλειδωμένο ένα 4χρονο κορίτσι, που από την πρώτη στιγμή κίνησε τις υποψίες των αστυνομικών. Επρόκειτο για μια ξανθιά πρασινομάτα που ήταν σε κατάσταση σοκ.

Το αντρόγυνο που υποστήριζε πως η μικρή ήταν παιδί τους οδηγήθηκε σε αστυνομικό τμήμα για ανάκριση. Και εκεί όμως επέμειναν πως η 4χρονη ήταν κόρη τους. Τα αποτελέσματα του τεστ DNΑ που διέταξε να γίνει ο εισαγγελέας όμως, επιβεβαίωσαν τους φόβους της αστυνομίας.


Η μικρή δεν είναι τσιγγάνα και δεν είναι παιδί του αντρόγυνου που συνελήφθη. Τότε το ζευγάρι των τσιγγάνων υποστήριξε πως η 4χρονη δεν είναι η βιολογική τους κόρη, αλλά τους την έδωσε για υιοθεσία μια γυναίκα η οποία γέννησε στον καταυλισμό και στη συνέχεια εξαφανίστηκε.

Αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι οι τσιγγάνοι όταν άρχισαν να πιέζονται έδωσαν και άλλες εκδοχές. Η γυναίκα ανέφερε μια φορά ότι βρήκε τη μικρή έξω από σούπερ μάρκετ, σε άλλο σημείο ότι την έκανε με έναν Καναδό ξανθό γαλανομάτη και στη συνέχεια ότι την αγόρασε από έναν Βούλγαρο.

Η μικρή, έχει ψελλίσει κάποιες ελληνικές λέξεις, ωστόσο η ΕΛ.ΑΣ έχει αποστείλει την φωτογραφία της σε όλα τα αστυνομικά τμήματα της Ελλάδας, αλλά και στο εξωτερικό, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν έχει απαχθεί. Εξετάζεται το ενδεχόμενο να είναι μεγαλύτερη από 4 ετών.

Να σημειωθεί ότι το ζευγάρι των τσιγγάνων δηλώνει πως έχει 14 παιδιά και έπαιρνε επίδομα 2.800 ευρώ. Οι αστυνομικοί έχουν βρει μόνο τα 4 (πέντε μαζί με το κοριτσάκι) και συνεχίζουν τις έρευνες για να διαπιστώσουν τι πραγματικά έχει συμβεί. Η υπόθεση χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα σοβαρή και αναμένονται ανακοινώσει εντός της ημέρας...

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Το άρθρο βρίσκεται εδώ.
 

Μπουμπουλίνας 36: μια πολυκατοικία με έπιπλα για 70 αστέγους

«Πρέπει ο κόσμος να σηκωθεί από τους καναπέδες για να λύσουμε τα προβλήματα», λέει ο ιδιοκτήτης της μεταφορικής. Σε λίγες μέρες, όλα θα έχουν βρει τη θέση τους στα 17 διαμερίσματα της οδού Μπουμπουλίνας 36. Ακόμα και τα ονόματα στην είσοδο, στον πίνακα με τα κουδούνια. Κάθε ένα από αυτά αντιστοιχεί σε μια οικογένεια που σήμερα ζει στο δρόμο. Μαζί με το κλειδί της εξώπορτας, θα δοθεί στα μέλη της το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. 

 

Εμείς αναλαμβάνουμε την επισκευή και την επίπλωση, το ίδρυμα θα παίρνει ένα ενοίκιο για τα ορφανά παιδιά, μέσω ΕΣΠΑ, και ο δήμος θα αναλάβει και τα μηνιαία έξοδα», λέει η Βέρα Μεσσήνη, πρόεδρος της νεοσύστατης ΜΚΟ, «Ανθρώπινοι Ανθρωποι» Ενα κτήριο-φάντασμα, που σάπιζε όρθιο, αναστήθηκε και ετοιμάζεται να ζήσει ένδοξες εποχές. Οχι με ευκατάστατους αρχιτέκτονες και επιχειρηματίες, όπως εκείνοι που διέμεναν σ' αυτό τη δεκαετία του 1950, χρυσοπληρώνοντας το λευκό μάρμαρο Πεντέλης στα μπάνια, το ξύλινο παρκέ και το έξτρα δωματιάκι για την υπηρεσία. Οι νέοι ένοικοι θα καταφθάσουν εδώ χωρίς βαλίτσες. 

 

Για ό,τι χρειάζονται -από ρούχα και παπούτσια μέχρι τηλεοράσεις- φροντίζουν οι εθελοντές της «κοινωνικής πολυκατοικίας», όπως την αποκαλεί η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Βέρα Μεσσήνη, πρόεδρος της νεοσύστατης ΜΚΟ «Ανθρώπινοι Ανθρωποι». 

Η ίδια βλέπει σήμερα ένα έργο ζωής να παίρνει σάρκα και οστά. «Τα διαμερίσματα είναι σχεδόν έτοιμα, αλλά τώρα μας έμεινε το πιο δύσκολο... Να επιλέξουμε ποιοι θα μείνουν. Πώς να διαλέξεις μεταξύ δύο άστεγων παιδιών;». Η επιλογή θα γίνει την ερχόμενη εβδομάδα. Και ώς το τέλος του μήνα, περισσότεροι από 70 άνθρωποι, άστεγοι ενήλικοι και παιδιά, καταγεγραμμένοι στο Δήμο Αθηναίων, θα έχουν για τουλάχιστον 3 χρόνια το δικό τους σπίτι. Ή αλλιώς μια νέα ευκαιρία να σταθούν στα πόδια τους. 

Οι πολύτεκνες
 
 

Προτεραιότητα θα δοθεί σε μια άστεγη έγκυο και σε μια μονογονεϊκή οικογένεια: σε μια μητέρα με την κόρη της που τα βράδια κοιμούνται στα παγκάκια. Ομως, φέτος, θα υποδεχτούν το χειμώνα στα ζεστά δυάρια του ισογείου με θέα στον κήπο. Τα μεγάλα διαμερίσματα των 120 τ.μ. προορίζονται για πολύτεκνες οικογένειες. Οπως η εξαμελής οικογένεια που πρόκειται να στεγαστεί στο ρετιρέ και αυτή τη στιγμή, βρίσκεται έπειτα από έξωση, στο δρόμο. Εξι δερμάτινες καρέκλες περιμένουν τους γονείς και τα τέσσερα παιδιά στην τραπεζαρία του 6ου ορόφου. Εκεί ο Γιάννης Κούκουλας συναρμολογεί τα κρεβάτια: «1,90χ 1,40. Χωράει το στρώμα στο παιδικό», ακούγεται η φωνή του. Ιδιοκτήτης μεταφορικής εταιρείας ο ίδιος, προσφέρει δωρεάν τις υπηρεσίες του: ανασύρει και μεταφέρει έπιπλα, ξεχασμένα σε αποθήκες, στα φρεσκοβαμμένα διαμερίσματα της πολυκατοικίας. «Μια πελάτισσα με ενημέρωσε για την ιδέα και προσφέρθηκα να βοηθήσω. Οταν το ανακοίνωσα στους συνεταίρους μου, μού είπαν "θα έρθουμε κι εμείς"». Ολοι τους θυσίασαν για λίγες μέρες, το μοναδικό μεροκάματο, για να δουλέψουν αφιλοκερδώς. 

Δεν είναι οι μόνοι. «Πάνω από 100 άνθρωποι άνοιξαν τις αποθήκες τους και με τη συμβολή τους καλύφθηκε ώς τώρα το 80% της επίπλωσης». Βελούδινοι καναπέδες και αφράτες πολυθρόνες, καρέκλες της δεκαετίας του '70 και φωτιστικά-απλίκες, που βρίσκονταν σε αχρησία, συνθέτουν τα σαλόνια. Εδώ αποκτούν δεύτερη ζωή και τα έπιπλα. «Εχουμε ρίξει δουλειά, όχι αστεία!», λέει η κυρία Χριστίνα, μία από τις εθελόντριες που οργανώνουν την «εκστρατεία νοικοκυριού» για να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα. «Μαζεύουμε ρούχα, παπούτσια, αντικείμενα, παιχνίδια, ό,τι χρειάζεται ένα σπίτι, καθαρίζουμε, τακτοποιούμε, εκτελούμε και χρέη γραμματέα», λέει η ίδια. Πριν από 6 μήνες, ερχόμενη εδώ, αντίκρισε «ένα τεράστιο καμένο τηγάνι. Ετσι έμοιαζε το κτήριο».
Μέσα από αλλεπάλληλα στρώματα γλίτσας και σκόνης και χάρη στη συμβολή του συνεργείου καθαρισμού και των εθελοντών που ανέλαβαν το ολικό ρετούς της πολυκατοικίας, έγινε η ανακαίνιση, η οποία κόστισε πάνω από 45.000 ευρώ. «Τα παράθυρα ήταν σπασμένα. Τα περιστέρια είχαν φτιάξει φωλιές εδώ», λέει η κ. Μεσσήνη, περπατώντας στο ηλιόλουστο σαλόνι του 5ου με τους κίτρινους καναπέδες, τα φωτιστικά εποχής και τις ρετρό πολυθρόνες. «Κι αυτό ήταν τρύπιο» λέει δείχνοντας ένα σημείο του παρκέ. 

Πολλοί τοίχοι ήταν γκρεμισμένοι και σηκώθηκαν όρθιοι. Ωρα «να σηκώσουμε τους ανθρώπους», λέει η ίδια. Εχοντας εργαστεί επί σειρά ετών σε παιδικό ίδρυμα, γνωρίζει τον κίνδυνο της «περιθωριοποίησης» και προκειμένου να προλάβει «τον εγκλεισμό των ανθρώπων στα σπίτια τους» έχει ήδη λάβει μέτρα. «Θα έχουν και ψυχολογική υποστήριξη και τη βοήθεια ενός επαγγελματικού συμβούλου, ώστε να επιστρέψουν δριμύτεροι στην αγορά εργασίας. Αυτός είναι ο στόχος. Να εργαστούν ξανά», λέει η ίδια. Στο πλαίσιο της κοινωνικοποίησης των ενοίκων, στο ισόγειο της πολυκατοικίας θα λειτουργήσει μια βιβλιοθήκη-χώρος παιχνιδιού και ένα μαγειρείο όπου «οι ένοικοι θα μαγειρεύουν εναλλάξ». Στο άμεσο μέλλον προγραμματίζεται η παραγωγή βιολογικών προϊόντων, σε χωράφια που θα παραχωρηθούν για να καλύψουν τις ανάγκες των ενοίκων. 

«Η ιδέα της δημιουργίας μιας "κοινωνικής πολυκοιατοικίας" μού ήρθε όταν δύο πελάτισσές μου έμειναν άστεγες και ξεκινήσαμε δωρεάν συνεδρίες. Οι αφηγήσεις τους ήταν σοκαριστικές. Ηταν δύο δυναμικές μητέρες, οι οποίες έχουν ξανά ορθοποδήσει», αναφέρει η πρόεδρος της ΜΚΟ. Ζήτησε από το παιδικό ίδρυμα, όπου εργαζόταν, να παραχωρήσει την πολυκατοικία που έχει στην ιδιοκτησία του. Στη συνέχεια, το κτήριο παραχωρήθηκε στο Δήμο Αθηναίων, με τον οποίο η ΜΚΟ υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας. «Εμείς αναλαμβάνουμε την επισκευή και την επίπλωση, το ίδρυμα θα παίρνει ένα ενοίκιο για τα ορφανά παιδιά, μέσω ΕΣΠΑ, και ο δήμος θα αναλάβει και τα μηνιαία έξοδα», λέει η κυρία Μεσσήνη και διακόπτει: «Σοφία, ήρθαν οι πετσέτες από τη Μύκονο», φωνάζει. Η εθελόντρια Σοφία Κολόμβου κατεβαίνει στο ισόγειο και παραλαμβάνει έναν πύργο από καθαρές πετσέτες και σεντόνια που προσφέρθηκαν από ένα ξενοδοχείο στη Μύκονο, το οποίο κάνει ανακαίνιση. «Επίσης ένα ξενοδοχείο από τη Θεσσαλονίκη θα μας δώσει όλα τα κρεβάτια και τα κομοδίνα», λένε οι εθελόντριες με ενθουσιασμό. «Θεωρώ τυχερό τον εαυτό μου που έμαθα ότι όλο αυτό γίνεται εδώ. Πρέπει ο κόσμος να σηκωθεί από τους καναπέδες για να λύσουμε τα προβλήματα», λέει ο ιδιοκτήτης της μεταφορικής. 

«Χθες μας πρόσφεραν άλλα 3 διαμερίσματα», τονίζει η κ. Μεσσήνη. Συνολικά, δύο διαμερίσματα στου Ζωγράφου, δύο στον Βύρωνα, ένα κτήριο που ανήκει σε ίδρυμα στον Πειραιά, συνιστούν τη λίστα των κοινωνικών κατοικιών. «Πρέπει να πάμε με ειδικούς για να δούμε τι φροντίδα απαιτείται. Χρειαζόμαστε εργατικά χέρια. Δεν υπάρχουν χρήματα. Προς το παρόν, κανένα κοινωφελές ίδρυμα δεν μας στηρίζει. Είμαστε μόνοι και τα λίγα έσοδά μας προέρχονται από την ετήσια συνδρομή των 20 ευρώ, από τους φίλους της εταιρείας». Το κινητό της χτυπάει. Στην άλλη άκρη της γραμμής, ένας κύριος προσφέρεται να παραχωρήσει μία μονοκατοικία στο Παγκράτι, «για να στεγαστούν οι άνθρωποι, στη μνήμη των γονιών μου». 

info: Ανθρώπινοι Ανθρωποι, τηλ. 210-6727250, www.anthropinoi-anthropoi.gr

Το άρθρο είναι της  Αλεξάνδρας Τζαβέλλα και βρίσκεται εδώ.

Οι ανάγκες του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού.

Μας ρωτάνε πολλοί πολίτες με τηλεφωνήματα στο ιατρείο αλλά και με μηνύματα τι ανάγκες έχουμε..

*** ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ***

 

Παράλληλα ασθενείς μας χρειάζονται τα παρακάτω φάρμακα τα οποία δεν έχουμε να τους τα διαθέσουμε:
 
Sutent
Benzyl benzoate liquid
Plavix
Voltaren Gel
Counterpain Gel
Pennsaid Gel
Asmanex
Accuretic Tab
Fucidin cream
Lamictal
Bepanthene
Bepanthol
Glucoplus tabl
Glucophage 1000mg tab
Crestor 20 mg tab
Zocor 10 mg
Co-aprovel 300/12,5mg
Co-aprovel 300/25mg
Aerolin inh
Aerius sir
Aurid nas.spray
Nasacort spray
Unisept otic
Priorix
Zanumet 50/850mg
Cipralex 20mg
Aromasin 25mg
Livial
Dostinex
Eucreas (50mg/850mg και 50mg/1000mg)
Lucentis inj
Janumet 50/1000mg tabl
Lucentis vial
Aerius 5mg tabl
Carvedilen 25mg
Αerolin inhaler
Co-Approvel 300/12,5mg
Co-Diovan 300/12,5 mg
Champix tab
Viread tabl
Varivax amp ή Varilrix amp (παιδικά εμβόλια ανεμοβλογιάς)
Βelifax tabl
Fosavance 70/5600 tabl
Losec 20mg tabl
Nasonex Nasal Spray
Dexarina Spray
Pulmicort Nasal Spray
Avamys Spray
Ladose Caps 20mg
Orizal 40/5mg
Co-Dalzad 320+25mg
Fosavance 70/5600IU
Efexor XR 75mg και 150mg
Pravachol 40mg
Ladose Dispersible 20mg 
Donarot sachets
Nexium 20mg και 40mg 
Zoloft 100mg
Zyprexa velotab 10mg
Elidel creme Extavia  250ml
Lapenza 20mg
Losec 20mg
Salospir 100mg και 160mg
Lepur 20mg και 40mg
Zometa 4mg/ml
Zoladex 3.6mg
Tevagrastim 300mg/05 ml
Neupro TTS (αυτοκόλλητο) 6mg
Vascase Plus Tabl.Neupro Tts 6mg/24h
Enbrel
Lataz coll Xalatan coll
Xalacom coll
Meningitec
Lipitor 10mg, 20mg και 40mg
Spiriva Respimat
Sumbicort Turbuhaler 160mg
Pariet
Diovan 40 mg
Spiriva Caps
Vesicare
Emselex
Toviaz
Effient
Procoralan 5mg και 7.5mg
Prerolon 5mg
Myfortic 180 mg ή Cellcept 500 mg
Prerolon 5mg
Avastin 100mg και 400mg
Herceptin
Etoposide 100mg
Ινσουλίνη Humalog mix 25
Symbicort Turbuhaler 160mg
Spiriva Respimat
Xanax 0.25
Xanax 0.50
Klaricid susp. 125mg / 5ml  & 250mg / 5ml
Farmorubicin 50mg
Seretide diskus 50+500 mcg
Imigran  50
Imigran 100
Relpax   40
Duodart 0,5/0,4mg
Coveram /5/5 (2 κουτιά)
Risperdal Consta 37.5 mg (ενέσιμο)
Vascace Plus
Vanoruton 1000 mg
Dermestril TTS  25MCG (Estradiol hemihydrate)
Myfortic 360 mg
Myfortic 0.5mg και Advagraf 1 mg
Daronda
Prolia

Requip 0.25mg

Risperdal 4mg

Oxeda

OncoTICE

Evangio 10mg

Bicalutamide 50mg

Dexarhina spray

Ritalin 10mg ή Concerta

Iscover 300 mg

Mixtard 30

Humalog Kwik Pen Mix50

tb Thyro 4 0.1

Singulair 4 mg, 5 mg

Flixotide 50

Καρδιολογικά Φάρμακα

BRILIQUE 90

ATORCHOL, LIPIGAN, BIGER) 10 mg / 20 mg / 40 mg

LESCOL 40mg

LESCOL XL 80 mg

CODIOVAN 
160/12.5 mg
320/25 mg

INEGR 
10+10 mg
10+20 mg

10+40 mg

EXFORGE HCT (COPALIA HCT, DAFIRO HCT)

5/160/25 mg

10/160/12.5 mg

10/160/25 mg
10/320/25 mg

CRESTOR

10 mg

20 mg

40 mg

Για ημικρανίες

Migralin

Maxalt

Relpax 40mg 

Δερματολογικά

Για ΨΕΙΡΕΣ
Lotion Paramix kai Shampoo Paramix ΚΡΕΜΕΣ για ΕΚΖΕΜΑΤΑ
Cr Betafusin ή Fusicort
Cr Betnovate
Cr Flixotide
Cr Elocon ή Movesan
Cr Butavate
Για ΜΥΚΗΤΙΑΣΕΙΣ
Cr Lamisil
Nail Lacquer  Loceryl ή Mycomycer
Για ΨΩΡΑ
Shampoo Fungoral ή Topladerm ή Stieprox
Για ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΗ
Caps Cystine 500 mg

*** ΤΕΛΟΣ ΕΚΤΑΚΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ***

Αναλυτικά οι ανάγκες μας, με βαθμό άμεσης προτεραιότητας, είναι οι ακόλουθες:
  1) Εμβόλια για βρέφη, παιδιά και εφήβους
Varilix ή Varivax
Act Hib
Infanrix-Hexa / Hexavac
Havrix / Epaxal / Vaqta
Infarix – IPV – Hib
Infanrix  x1 (1 pv)
Infanrix 1pv  + Engerix 10  + Valiroux
Boostrix Polio (διφθερίτιδα, τέτανος, πολιομελύτιδα, κοκκύτης)
Menveo (τετραπλό μηνιγγίτιδας)
Εμβόλιο έναντι HPV (καρκίνος τραχήλου μήτρας)  
Pentavac
Tetravac
Intamix - tetra
Boostrix - polio
Repevax
Prevenar 13
Neisvac
Engerix 10
Engerix 20
MMR
Havrix
Vagta
Viread 245mg
Epaxal
Menveo 
2) Ινσουλίνες (μαζί με ταινίες αυτοελέγχου σακχάρου, π.χ. BAYER και βελόνες)
Januvia
Janumet
Lantus και Lantus Solostar
NPH
Levemir
Mixtard 30
Humulin M3
Levemir flexpen
NovoRapid flexpen
Humalog Kwik Pen Mix50
3) Έχουμε άμεση ανάγκη για φαρμακοποιούς, παιδοψυχίατρο και ακτινολόγο-υπερηχολόγο
4) Έχουμε ανάγκη για γαστρεντερολόγο και ενδοκρινολόγο
5) Γάλα εβαπορέ για παιδιά (παρακαλούμε η ημερομηνία λήξης να είναι από το 2014 και μετά) 
6) Βρεφικές κρέμες δημητριακών, φρούτων και μπισκοτόκρεμες (παρακαλούμε η ημερομηνία λήξης να είναι από το 2014 και μετά) 
7) Bρεφικά γάλατα 1ης, 2ης και 3ης βρεφικής ηλικίας  
(παρακαλούμε η ημερομηνία λήξης να είναι από το 2014 και μετά)
8) Γυναικολόγο, Παθολόγο, Γαστρεντερολόγο/Ηπατολόγο
9) Σκιαγραφικό για αξονικές
DOTAREN 20mg

XENEDIX 200mg 

10) Οδοντιατρική συσκευή υπερήχων

11) Ποδιές ακτινοπροστασίας

12) ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΣΤ ΠΑΠ:

- κολποδιαστολείς

- πλακίδια

- σπρέυ

- βουρτσάκια

- σπάτουλες 
(Παρακαλούμε πολύ να μην μας φέρνεται φάρμακα τα οποία είτε έχουν λήξει, είτε λήγουν τον ίδιο μήνα που θέλετε να μας τα παραδώστε.  Το ιατρείο μας ΔΕΝ δίνει ληγμένα φάρμακα σε κανέναν από τους ασθενείς του και αναγκαζόμαστε να ανακυκλώσουμε όλα τα ληγμένα φάρμακα, πράγμα που δημιουργεί μεγάλο επιπρόσθετο όγκο δουλειάς.)


Παράλληλα έχουμε πάντα ανάγκη από εθελοντές ιατρούς όλων των ειδικοτήτων και φαρμακοποιούς .

Θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν δεχόμαστε χρηματική βοήθεια για προφανείς λόγους.   Η βοήθεια που μπορούμε να δεχτούμε είναι μόνο σε είδος και υπηρεσίες.  Ελπίζουμε για την κατανόηση σας για αυτόν τον πολύ σημαντικό κανόνα λειτουργίας του ιατρείου μας.

Παρακαλούμε να μην φέρνετε στο ιατρείο παιδικά καροτσάκια / καρεκλάκια / πάρκα και ρούχα ενηλίκων.

Μαζί μπορούμε να κάνουμε το ανέφικτο … ΕΦΙΚΤΟ!

«Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού»

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

(ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10:00-14:00) (ΔΕΥΤΕΡΑ 17:00-20:00) 
(ΤΡΙΤΗ 14:00-20:00) (ΤΕΤΑΡΤΗ 16:00-20:00) (ΠΕΜΠΤΗ 14:00-20:00) 
(ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14:00-19:00) (ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00)

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:210 9631950

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης

(δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού)

Blog  http://mki-ellinikou.blogspot.com/,
Email  mkiellinikou@gmail.com
Το άρθρο βρίσκεται εδώ.

Καταργείται η Τράπεζα διατήρησης της ελληνικής βιοποικιλότητας.

Διαλύεται η Τράπεζα διατήρησης της ελληνικής βιοποικιλότητας με νομοθετική πρωτοβουλία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, όπως καταγγέλλουν η Πανελλήνια Ένωση Καταναλωτών ΒΙΟΖΩ και ο Μη Κυβερνητικός οργανισμός περιβάλλοντος ΗΛΕΣΙΟΝ.

Τα αγροτικά ιδρύματα που υπάγονται στο Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας βάσει του «σχεδίου» του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων συγχωνεύονται-διαλύονται και 30 χρόνια κόπων τινάζονται στον αέρα, τονίζουν οι δύο οργανώσεις. Αποστολή της Τράπεζας Γενετικού Υλικού ήταν η προστασία και η διάσωση των φυτών της ελληνικής βιοποικιλότητας. Από το 1981 έως σήμερα συγκέντρωσε και διατηρεί 14.500 πολύτιμους σπόρους άγριων και καλλιεργούμενων συγγενών φυτών.

Το άρθρο βρίσκεται εδώ. 

Άστεγος βρήκε 42.000 δολάρια και τα επέστρεψε.

Ένας Αμερικανός άστεγος που βρήκε και παρέδωσε στις αρχές ένα σακίδιο με 42.000 δολάρια ανταμείφθηκε για την καλή του πράξη με ένα ποσό που δεν θα μπορούσε να φανταστεί ούτε στα πιο τρελά όνειρά του:στον έρανο που οργανώθηκε για αυτόν μέσω του Ίντερνετ είχαν συγκεντρωθεί μέχρι σήμερα περισσότερα από 100.000 δολάρια, ποσό υπερδιπλάσιο από εκείνο που επέστρεψε, χωρίς δεύτερη σκέψη, στο νόμιμο κάτοχό του.

Ο 54χρονος Γκλεν Τζέιμς, που ζει στους δρόμους και σε άσυλα αστέγων από το 2005, βρήκε το σακίδιο σε ένα εμπορικό κέντρο της Βοστόνης, το περασμένο Σάββατο. Μέσα υπήρχαν 2.400 δολάρια σε μετρητά και άλλα 40.000 δολάρια σε ταξιδιωτικές επιταγές.

Ο αρχηγός της αστυνομίας της Βοστόνης Εντ Ντέιβις τον ευχαρίστησε προσωπικά και τον βράβευσε για την εντιμότητά του.

Ωστόσο ένας 27χρονος λογιστής από τη Βιρτζίνια, ο Ίθαν Γουίτινγκτον, έκρινε ότι η τιμητική πλακέτα δεν ήταν αρκετή επιβράβευση και οργάνωσε έναν έρανο, στην ιστοσελίδα gofundme.com, για να βοηθήσει τον άστεγο Γκλεν. Μέχρι σήμερα, το συνολικό ποσό που προσέφεραν 4.000 άνθρωποι είχε ξεπεράσει τα 100.000 δολάρια ενώ πολλοί ήταν αυτοί που πρόσφεραν στον 54χρονο "καλό Σαμαρείτη" σπίτια, ρούχα, ηλεκτρονικούς υπολογιστές. 

"Κύριε Τζέιμς, αν σχεδιάζετε να έρθετε στο Παρίσι, θα σας παραχωρήσω ευχαρίστως το διαμέρισμά μου", έγραψε στα σχόλια ένας Γάλλος που υπέγραψε με το όνομα Γκιλέμ Μπιζού-Ντιβάλ. Μια γυναίκα, η Σίνθια Λασπογκάτα, είπε ότι προτίθεται να του χαρίσει μια γκαρσονιέρα, δίπλα σε μια φάρμα, στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.

Ο Γκλεν Τζέιμς, που εμφανίστηκε στις κάμερες χαμογελαστός και ιδιαίτερα σεμνός, περιορίστηκε να πει ότι δεν θα άγγιζε "ούτε μια πεντάρα" από τα χρήματα που υπήρχαν στο σακίδιο, ακόμη και αν βρισκόταν σε πολύ μεγάλη ανάγκη. Μίλησε όμως τηλεφωνικά με τον Γουίτινγκτον και τον ευχαρίστησε "για τη μεγάλη καλοσύνη του" καθώς με τις δωρεές θα μπορέσει "να κάνει μια νέα αρχή".

"Εσείς δικαιούστε όλους τους επαίνους", του απάντησε ο νεαρός λογιστής. "Μου χαρίσατε ξανά την εμπιστοσύνη μου στους ανθρώπους".

Το άρθρο βρίσκεται εδώ.

Τα 2.300.000 πρόσωπα της κρίσης.

• Τόσοι ήταν, το 2011, οι άνθρωποι που ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας -και το μέλλον φαίνεται ακόμη πιο ζοφερό. Στο Πέραμα, το Κερατσίνι, τον Πειραιά, τον Νέο Κόσμο ακούμε ιστορίες θυμού και απελπισίας.  
• 
  
•  
  
  Είναι 4 το απόγευμα και ο κόσμος έχει γεμίσει τη μικρή είσοδο του Σωματείου Αρτος και Δράση στο Πέραμα. Ανθρωποι όλων των ηλικιών, από το Πέραμα, το Κερατσίνι, τον Κορυδαλλό, τη Δραπετσώνα, έρχονται εδώ κάθε απόγευμα για να πάρουν μια σακούλα με τρόφιμα, ρούχα, ακόμα και παιδικά παιχνίδια. Το παντοπωλείο του Σωματείου λειτουργεί αποκλειστικά με εθελοντές και μέσα στους 18 μήνες λειτουργίας του έχει στηρίξει πάνω από 300 οικογένειες. 
  
  Ανθρωποι της διπλανής πόρτας, που μέχρι πρόσφατα δεν φαντάζονταν ότι κάποια μέρα θα περίμεναν με ένα χαρτάκι στο χέρι για να πάρουν δωρεάν τρόφιμα. 
  
  Ολες αυτές τις εβδομάδες που γυρνάμε στις συνοικίες της Αθήνας, ερευνώντας τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, ακούμε τις ίδιες ιστορίες θυμού και απελπισίας. Στο Πέραμα, στο Κερατσίνι, στον Πειραιά, στον Νέο Κόσμο, στη Δάφνη, όλο και περισσότεροι άνθρωποι εξαρτώνται πλέον για την επιβίωσή τους από μη κυβερνητικές οργανώσεις, πρωτοβουλίες πολιτών και κοινωνικά παντοπωλεία. 
  
  Η οικονομική κρίση υπήρξε καταλυτική για τη ζωή όλων. Κάθε κοινωνική ομάδα χτυπήθηκε διαφορετικά, οι συνέπειες όμως για τους περισσότερους ήταν καταστροφικές. 
  
  Οι αριθμοί στην Ελλάδα του 2013 λένε πικρές αλήθειες. Η πολυδιαφημισμένη ανάκαμψη παραμένει κενός λόγος στα στόματα καλοταϊσμένων πολιτικών, που έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα. 
  
  Μέσα σε δύο χρόνια, από το 2009 μέχρι το 2011, ο αριθμός των φτωχών αυξήθηκε κατά 200.000, ξεπερνώντας τα 2,3 εκατομμύρια. Ομως ακόμα και όσοι τυπικά παραμένουν στη «μεσαία τάξη», βλέπουν τα εισόδήματά τους να συρρικνώνονται και τη φορολόγια να διπλασιάζεται: μόνο την τριετία 2008-2011 τα νοικοκυριά στην Ελλάδα έχασαν το 30% του διαθέσιμου ακαθάριστου εισοδήματός τους. 
  
  Η φτώχεια όμως δεν είναι απλά μια λογιστική μείωση του εισοδήματος, αλλά ένα σύνολο στερήσεων. Είναι η έλλειψη επιλογών και δυνατοτήτων, είναι η αδυναμία να ορίσεις τη ζωή σου, να σχεδιάσεις το μέλλον σου, να έχεις ίσες ευκαιρίες στην υγεία και την εκπαίδευση, αλλά και τη δυνατότητα να ξεφύγεις κάποτε από τη μοίρα που σου έχει επιβληθεί. 
  
  Η φτώχεια βρίσκεται πίσω από τους αριθμούς και τους πομπώδεις οικονομικούς όρους. Κρύβεται στα κατεβασμένα ρολά των καταστημάτων, στα σπίτια με τα κλειστά παράθυρα, στο σκυθρωπό βλέμμα των περαστικών, στη σιωπηλή απελπισία τού απολυμένου και στη δουλική υποταγή του χαμηλόμισθου. Εχει πολλά πρόσωπα, αλλά συχνά έναν κοινό παρονομαστή: την απελπίσια που γίνεται οργή «αξιοποιήσιμη» στα χέρια νοσταλγών του φασισμού.
  
• Η αλληλεγγύη των πολιτών στη θέση του ανύπαρκτου κοινωνικού κράτους

  Μη κυβερνητικές οργανώσεις και απλοί πολίτες προσφέρουν τη βοήθειά τους στους τομείς της υγείας, της κατοικίας, της εκπαίδευσης, της σίτισης. Με ατομικές και συλλογικές πρωτοβουλίες δίνουν μια ανάσα στα θύματα της κρίσης και μια ελπίδα για το μέλλον
•  
•  
  
  Στην Ελλάδα του 2013 οι κοινωνικές παροχές και τα δικαιώματα έχουν πλέον θυσιαστεί στο βωμό των Μνημονίων. Η ανθρωπιστική κρίση στο χώρο της Υγείας είναι γεγονός. Οι Ελληνες πολίτες, όμηροι ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας όπου η διαφθορά και ο χρηματισμός αποτέλεσαν επί χρόνια τον κανόνα, καλούνται τώρα να πληρώσουν το λογαριασμό της κρατικής ανικανότητας: η τρόικα απαιτεί, ως αντάλλαγμα της διάσωσης, μείωση των κρατικών δαπανών στο χώρο της Υγείας κάτω από το 6% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος στις χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) είναι 9%. Παράλληλα προωθείται μείωση στις φαρμακευτικές και υλικοτεχνικές δαπάνες των νοσοκομείων, μείωση μισθών και ιατρονοσηλευτικού προσωπικού, λουκέτο ή συγχώνευση σε νοσοκομειακά ιδρύματα και εισαγωγή εισιτηρίου στα δημόσια νοσοκομεία. 
  
  Με την ανεργία να φτάνει το 27% και το μισό πληθυσμό ανασφάλιστο, η κρίση στη χώρα παίρνει πλέον ανησυχητικές διαστάσεις. Οκτώ στους δέκα Ελληνες έχουν κάνει περικοπές στο καθημερινό τους φαγητό και χιλιάδες πολίτες απευθύνονται στις μη κυβερνητικές οργανώσεις για στήριξη. 
  
  Σύμφωνα με έκθεση της UNICEF και του Πανεπιστημίου Αθηνών, 440.000 παιδιά ζουν σήμερα κάτω από το όριο της φτώχειας, πολλά από τα οποία υποσιτίζονται ή αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας που σχετίζονται με τις συνθήκες διαβίωσης (έλλειψη θέρμανσης, υγρασία). 
  
  Καθώς λοιπόν η πολιτεία αδυνατεί ή αρνείται να προσφέρει στους πολίτες της τα στοιχειώδη, το κοινωνικό κράτος αντικαθίσταται σταδιακά από μη κυβερνητικές οργανώσεις, το άτυπο οικογενειακό πλέγμα και ατομικές πρωτοβουλίες. 
  
  Λιάνα Μαΐλλη, παιδίατρος, πρόεδρος Γιατρών του Κόσμου Ελλάδας 
  
  Οι Γιατροί του Κόσμου λειτουργούν 5 πολυϊατρεία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Χανιά. Στην Αθήνα από το 2010 λειτουργεί το Πολυϊατρείο Περάματος προσφέροντας δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όσους δεν έχουν πρόσβαση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. 
  
  «Τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει πάρα πολλά πράγματα στην Ελλάδα. Οι αλλαγές ήταν δραματικές όχι μόνο για τους ήδη ευάλωτους αλλά και για το μέσο Ελληνα, που δεν ήταν επιβαρημένος και που πλέον δεν έχει τη δυνατότητα να καλύψει τις βασικές του ανάγκες. Ανθρωποι που είχαν ένα καλό εισόδημα και ανώτερες σπουδές σήμερα είναι άνεργοι και ανασφάλιστοι ή εργάζονται σε μαύρη εργασία και θεωρούν τον εαυτό τους τυχερό. 
  
  »Τα ποσοστά των ανασφάλιστων είναι πολύ μεγάλα -σε ορισμένες περιοχές όπως το Πέραμα φτάνουν και το 70%-, κάτι που σημαίνει ότι στον τομέα της Υγείας υπάρχει ανθρωπιστική κρίση εδώ και καιρό. Ο γονιός δεν μπορεί πλέον να διαθέσει το ποσό που χρειάζεται για να εμβολιάσει και να περιθάλψει το νεογέννητο παιδί του. Μια ανασφάλιστη έγκυος γυναίκα δεν μπορεί να γεννήσει σε δημόσιο νοσοκομείο γιατί θα πρέπει να πληρώσει 700 με 750 ευρώ. Δημιουργούνται ολοένα και μεγαλύτερες ομάδες παιδιών που σύντομα θα είναι επίνοσες σε νοσήματα όπως η διφθερίτιδα, ο κοκκύτης, ο τέτανος, η ιλαρά. Ηδη από πέρσι έχουμε αρχίσει να έχουμε μικροεπιδημίες ιλαράς επειδή όλο και περισσότεροι γονείς αδυνατούν να ολοκληρώσουν το εμβολιαστικό σχήμα των παιδιών τους. 
  
   
  
  »Πολλοί γονείς έρχονται και μας ζητάνε βρεφικά γάλατα, κάνουμε ό,τι μπορούμε αλλά αδυνατούμε να καλύψουμε όλη τη ζήτηση. Ετσι, έχουμε ακόμα και ακραίες περιπτώσεις όπου σε βρέφη ενός μήνα να δίνουν οι γονείς φρέσκο γάλα και μετά το μωρό να παθαίνει αφυδάτωση και διάρροιες. Στα δύο μεγάλα ψυχιατρικά νοσοκομεία της χώρας, στο Δαφνί και στο Δρομοκαΐτειο, η κατάσταση είναι τραγική. Οι άνθρωποι είναι πάνω σε στρώματα χωρίς σεντόνια, οι χρόνιοι ασθενείς είναι εξαθλιωμένοι και συχνά δεν έχουν ούτε φαγητό.
  »Τα ψυχιατρικά φάρμακα, τα περισσότερα από τα οποία ήταν δωρεάν, τώρα έχουν συμμετοχή. Μιλάμε για φάρμακα πανάκριβα, τα οποία οι ασθενείς πρέπει να προμηθεύονται κάθε μήνα. Βλέπουμε έτσι αύξηση στα ψυχικά νοσήματα και ειδικά στην επαρχία άνθρωποι με χρόνια νοσήματα δεν παίρνουν φάρμακα και βρίσκονται στους δρόμους. 
  
  »Πάνω από όλα όμως αυτή η κρίση επηρεάζει τα παιδιά. Η παιδική κακοποίηση έχει αυξηθεί δραματικά στην Ελλάδα, όπως και η παιδική κατάθλιψη. Η ζωή των παιδιών αλλάζει, οι γονείς πλέον δεν μπορούν να προσφέρουν ούτε τα απαραίτητα και το παιδί αυτή την αλλαγή δεν μπορεί να την επεξεργαστεί. Ετσι πέφτει σε κατάθλιψη, η οποία εκφράζεται είτε με φοβίες των παιδιών είτε με επιθετικότητα -η βία στα σχολεία έχει αυξηθεί πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια- είτε με παλινδρόμηση σε συμπεριφορές που δεν ταιριάζουν στην ηλικία του παιδιού.
  »Το μόνο θετικό σε όλη αυτή τη ραγδαία αλλαγή και το μόνο που σε κάνει να παίρνεις ανάσα είναι ότι οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να αυτοοργανώνονται και να αντιδρούν μέσω της αλληλεγγύης και της στήριξης. Το είχαμε χάσει αυτό στην Ελλάδα, η κρίση το ξανάφερε». 
  
  Ντίνα Βαρδαραμάτου, συντονίστρια-κοινωνική λειτουργός, υπεύθυνη προγραμμάτων Αθήνας της ΜΚΟ PRAKSIS 
  
  Στα πολυϊατρεία της PRAKSIS σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη παρέχονται δωρεάν ιατροφαρμακευτικές και κοινωνικές υπηρεσίες σε όποια πληθυσμιακή ομάδα αντιμετωπίζει κίνδυνο. Μεταξύ 2011 και 2012, 13.705 ασθενείς επωφελήθηκαν από τις υπηρεσίες των πολυϊατρείων. 
  
  «Εμείς παρέχουμε υπηρεσίες δωρεάν σε όλους όσοι έχουν ανάγκη. Αυτό που έχουμε παρατηρήσει τα τελευταία δύο χρόνια είναι η δραματική αύξηση των Ελλήνων στα φαρμακεία της PRAKSIS που ζητάνε φάρμακα καθώς δεν μπορούν πλέον να τα προμηθευτούν διαφορετικά. Μεγάλη ζήτηση υπάρχει επίσης σε βρεφικά γάλατα, τα οποία όμως δεν μπορούμε να παρέχουμε σε σταθερή βάση και τελειώνουν πάρα πολύ γρήγορα. Το αποτέλεσμα είναι νεογέννητα μωρά να αλλάζουν κάθε εβδομάδα γάλατα με ό,τι κινδύνους συνεπάγεται αυτό για την υγεία τους. 
  
  »Οι περισσότεροι Ελλήνες που έρχονται σε μας για φάρμακα είναι άνεργοι, ανασφάλιστοι ή άνθρωποι που εργάζονται αλλά δεν έχουν ασφάλεια, κάτι που αποδεικνύει ότι η κρίση έχει χτυπήσει πρώτα το σύστημα Υγείας. Ο κόσμος έχει ένα αίσθημα απελπισίας, αισθάνεται άβολα, θα έλεγα όμως ότι είναι και πιο θυμωμένος, πιο εκνευρισμένος. 
  
   
  
  »Η κατάσταση είναι τραγική. Μοιάζει σαν να έψαχνε η πολιτεία μια δικαιολογία να καταλύσει τα πάντα, συχνά χωρίς καν να τηρούνται τα προσχήματα. Δεν ξέρω τι να πω. Πριν είχαμε ωφελούμενους που ανήκαν σε μια κατηγορία, ήταν, για παράδειγμα, άνεργοι ή μετανάστες ή κάτι άλλο, όμως πλέον όλο και περισσότεροι ανήκουν σε περισσότερες από μία κατηγορίες κοινωνικού ή/και οικονομικού αποκλεισμού. Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος αλλά έχω αρχίσει να αισθάνομαι ότι όσο πιο πολύ παλεύουμε, τόσο πιο μακρινή είναι η λύση, κάτι που βέβαια μας πεισμώνει και εντείνει τις δράσεις μας». 
  
  Ελενα Παππά, κοινωνική επιστήμων, συντονίστρια της Κοινωνικής Κατοικίας του προγράμματος ΣΥΝ στο ΠΛΗΝ. 
  
  Η ΜΚΟ PRAKSIS ξεκίνησε το 2012 στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη το πιλοτικό πρόγραμμα ΣΥΝ στο ΠΛΗΝ με τη χρηματοδότηση του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος». Το πρόγραμμα βασίζεται σε δύο άξονες: Παρέμβαση με τη λειτουργία Κέντρων Ημερήσιας Υποδοχής Αστέγων στην Αττική και Πρόληψη με τη λειτουργία προγράμματος στήριξης ελληνικών οικογενειών (Κοινωνική Κατοικία), που κινδυνεύουν άμεσα να μείνουν άστεγες. Στο πλαίσιο του προγράμματος, η PRAKSIS καλύπτει για 3 έως 6 μήνες έξοδα διαβίωσης ενώ παράλληλα προσφέρει εργασιακή συμβουλευτική. 
  
  «Με την κάλυψη των εξόδων διαβίωσης (ενοίκιο, λογαριασμοί ΔΕΚΟ, θέρμανση, σούπερ μάρκετ) καταφέραμε να διατηρήσουν τη στέγη τους, 1.016 οικογένειες Ελλήνων με ανήλικα παιδιά από τον Μάρτιο του 2012 μέχρι και τον Ιούνιο του 2013. Το πραγματικό μας ενδιαφέρον όμως είναι να καταφέρουμε να ενδυναμώσουμε το νοικοκυριό με τέτοιο τρόπο ώστε να επανενταχθεί στην αγορά εργασίας και να αποκατασταθεί πλήρως. Για το λόγο αυτό οι οικογένειες του προγράμματος λαμβάνουν ειδικές υπηρεσίες εργασιακής συμβουλευτικής.
  Στην PRAKSIS πιστεύουμε στην εξατομικευμένη προσέγγιση των κοινωνικών αιτημάτων, για το λόγο αυτό η κάθε οικογένεια αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση με ξεχωριστές ανάγκες, οι οποίες χάρη στην αξιοσημείωτη ευαισθητοποίηση των συμπολιτών, την οποία πάντα έχουμε ανάγκη, καταφέρνουμε να εμπλουτίζουμε το φάσμα των υπηρεσιών μας και να απαντάμε σταθερά στα αιτήματα της ελληνικής κοινωνίας». 
  
  Παναγιώτης Ρουμπής, εκπαιδευτικός, αιρετός ΠΥΣΠΕ (Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης) Α' Αθηνών και πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Μακρυγιάννης (περιοχές Δάφνης-Υμηττού, Νέος Κόσμος, Αγιος Αρτέμιος)
  «Κάθε χρόνος είναι και χειρότερος, αυτή η κρίση μαστίζει πολλές γενιές, και η φτώχεια πλήττει όλα σχεδόν τα παιδιά. Προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να στηρίξουμε όσους έχουν ανάγκη στα σχολεία μας. Στον Νέο Κόσμο και στον Αγιο Αρτέμιο σε συνεργασία με το Βρεφοκομείο Αθηνών -που ετοιμάζει τις μερίδες- προσφέρεται συσσίτιο στα παιδιά αλλά πάντα με σεβασμό και διακριτικότητα. 
  
  »Ζεσταίνεται το φαγητό για 20 παιδιά ή, σε συνεννόηση με φούρνους της περιοχής, δίνεται κολατσιό σε όσα παιδιά ξέρουμε ότι το έχουν ανάγκη. Το δίνει ο δάσκαλος διακριτικά ώστε το παιδί να μην αισθανθεί άσχημα. Σε κάποιες περιοχές του κέντρου της Αθήνας η κατάσταση είναι τόσο δύσκολη ώστε έχει πάρει πρωτοβουλία η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας μαζί με την Παγκύπρια Ομοσπονδία Ελλήνων Δασκάλων και τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών για να καλύψουν τη σίτιση όσο το δυνατόν περισσότερων παιδιών στα σχολεία όπου υπηρετούν. Εχουμε επέμβει ως σύλλογος σε σχολείο στον Νέο Κόσμο και επανασυνδέσαμε το ρεύμα σε οικογένειες μαθητών μας που δεν μπορούσαν να το πληρώσουν. 
  
  »Δυστυχώς, αυτή η κρίση διαλύει οικογένειες, βλέπουμε όλο και πιο συχνά φαινόμενα βίας στα σχολεία ενώ παιδιά που μέχρι πρόσφατα ήταν καλοί μαθητές παρουσιάζουν ξαφνικά πτώση στις σχολικές επιδόσεις λόγω των οικονομικών και κατ' επέκταση των κοινωνικών και οικογενειακών τους προβλημάτων. 
  
  Η εκπαίδευση στην Ελλάδα έχει υποβαθμιστεί και στηρίζεται στον πατριωτισμό των εκπαιδευτικών, που αυτή τη στιγμή επικρέμαται η δαμόκλειος σπάθη της απόλυσης πάνω από το κεφάλι τους. Θα ήθελα να συμμεριστώ την αισιοδοξία των κυβερνώντων για το μέλλον, αλλά με αυτά που βλέπω γύρω μου, δυστυχώς, δεν μπορώ να είμαι αισιόδοξος».
  
• «Τα παιδιά εδώ με σώσανε»

  Αντωνία Κ., 43 ετών, μητέρα δύο παιδιών 19 και 7 χρόνων και εθελόντρια στο Κέντρο Ανθρώπινης Στήριξης του Σωματείου Αρτος και Δράση στο Πέραμα. 
•  
•  
  
  «Τριάντα χρόνια δουλειάς για σύνταξη 600 ευρώ. Ούτε τα φάρμακά μου δεν μπορώ να πάρω», λέει η κυρία Σοφία «Είχαμε ένα πάρα πολύ καλό εισόδημα αλλά η εταιρεία που δούλευε ο άντρας μου απόλυσε 162 άτομα και ανάμεσά τους και το σύζυγό μου. Δούλευε 19 χρόνια εκεί, αλλά αποζημίωση δεν του έδωσαν γιατί ήταν με δελτίο παροχής υπηρεσιών. Αρχικά μας βοηθούσαν οι γονείς μου και η αδελφή μου. Ο μεγάλος μου γιος είναι φαντάρος. Σπούδαζε στο ΤΕΙ μηχανολογίας στην Κοζάνη, ήθελε 500 ευρώ το μήνα για να ζήσει εκεί, και αρχικά τα κάλυπταν οι γονείς μου από τη σύνταξή τους. Με τις περικοπές όμως στις συντάξεις δεν μπορούσε να συνεχίσει και έτσι τον Αύγουστο έκοψε την αναβολή και πήγε φαντάρος. Εχω και ένα μικρό παιδί που τώρα θα πάει Α' δημοτικού. Βρήκα το σωματείο μέσω μιας φίλης που γνώρισα στην Παιδική Χαρά. Με βοήθησαν πάρα πολύ και γι' αυτό ξεκίνησα και εγώ να έρχομαι εδώ ως εθελόντρια. Και εμείς οι εθελοντές όλοι ανάγκες έχουμε και γι' αυτό καταλαβαίνουμε τον πόνο του άλλου. 
  
  »Ο άντρας μου σήμερα, στα 48 του και μετά από 1,5 χρόνο άνεργος, βρήκε δουλειά ως διανομέας σε ένα ψητοπωλείο. Παίρνει 3 ευρώ την ώρα και δουλεύει 5 ώρες την ημέρα. Αν βάλεις ρεύμα, όσα χρωστάμε στην Εφορία, τους λογαριασμούς, ούτε που καταλαβαίνω για πότε τελειώνουν τα λεφτά. Δεν μας φτάνουν να περάσουμε. Οταν γυρίσει ο γιος μου από φαντάρος, θα είναι άνεργος. Δεν ξέρω τι θα κάνουμε».
  
  Κώστας Π., 79 χρόνων, συνταξιούχος και με αναπηρία 67%. Ζει με τον 36χρονο γιο του, ο οποίος είναι άνεργος τα τελευταία τρία χρόνια. 
  
  «Μας έχουν πεθάνει. Χρωστάω 2.000 ευρώ στη ΔΕΗ και 700 για το νερό. Χθες το πρωί ήρθαν και μου έκοψαν το νερό. Τι να κάνω; Να φάω ή να πληρώσω το λογαριασμό; 
  
  »Προχθές βγήκα από το νοσοκομείο. Περιμένω τώρα να μου κόψουν και το ρεύμα. Η ζωή για μας έχει τελειώσει. Με αυτά τα χάλια δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα και δεν έχουμε βοήθεια από κανέναν. Ντρεπόμαστε να πάμε να ζητήσουμε φαγητό. Παίρνω 335 ευρώ σύνταξη και έχω αναπηρία 67% αλλά τώρα μου κόψανε το επίδομα επειδή μου έλειπε ένα χαρτί από το νευρολόγο μου. Ευτυχώς, έρχονται τα παιδιά από τη Γραμμή Ζωής και μου φέρνουν τρόφιμα κάθε 15 μέρες και τώρα με βοηθάνε πάλι να φτιάξω τα χαρτιά για να πάρω το επίδομά μου. Είναι μαρτύριο αυτό που περνάμε και θα γίνει και χειρότερο. Ελπίζω τώρα μήπως βρει ο γιος μου δουλειά, 3 χρόνια ψάχνει, κάνει μεροκάματα από δω και από κει αλλά δεν τον πληρώνουν. Ο άλλος μου ο γιος δούλευε στο Δήμο Κορυδαλλού, τελείωσε η σύμβασή του και είναι άνεργος 2 χρόνια. Είναι πράγματα, σου λέω, να μην τα συζητάμε γιατί και που τα λέμε ποιος θα τα ακούσει; Τι να πω τώρα εγώ, τι να περιμένω;». 
  
  Ευαγγελία Α. 55 χρόνων, μητέρα ενός 17χρονου αγοριού. 
  
  «Εμείς εργαζόμασταν και οι δύο. Ο άντρας μου αλουμινάς και εγώ ήμουν καθαρίστρια. Τώρα στα 55 μου είμαι άνεργη. Εχω ένα γιο που θα πάει Γ' Λυκείου και δεν έχει ούτε ένα ευρώ στην τσέπη, ούτε καν τα εισιτήρια να πάρει το λεωφορείο και να πάει να κάνει ένα μπάνιο στη θάλασσα. Είναι κατάσταση αυτή; Τι θα γίνει αυτό το παιδί; Πορευόμαστε από τη γειτονιά, πάμε στους Γιατρούς του Κόσμου και στην Πρόνοια, ζητιάνους μας κατάντησαν. Υπάρχουν όνειρα, φιλοδοξίες; Κάθε μέρα τελειώνει και αρχίζει ίδια την άλλη μέρα, δεν υπάρχει κάτι να περιμένεις, καμία προοπτική». 
  
  Σίσσυ Κ., 40 χρόνων, διαζευγμένη με ένα παιδί 12 ετών. 
  
  «Εργαζόμουν 14 χρόνια σε ένα συμβολαιογραφείο αλλά έγιναν περικοπές προσωπικού και το 2011 απολύθηκα. Πήρα αποζημίωση από τον εργοδότη μου και για ένα χρόνο έπαιρνα το επίδομα ανεργίας, αρχικά 505 και έπειτα 316 ευρώ το μήνα. Στην αρχή, στο οικονομικό σκέλος, δεν ένιωσα έντονα την αλλαγή γιατί είχα τα χρήματα της αποζημίωσης. Το ασχημότερο κομμάτι ήταν το ψυχολογικό - ήταν πολύ δύσκολο να συνηθίσω στην ιδέα ότι ήμουν άνεργη. 
  
  »Δεν το έβαλα κάτω και ξεκίνησα να παρακολουθώ μαθήματα σε κάποιο δημόσιο ΙΕΚ ώστε να βελτιώσω τα προσόντα μου και να μπορέσω να βρω δουλειά. Στέλνω παντού βιογραφικά εδώ και δύο χρόνια σχεδόν αλλά δεν έχω βρει κάτι. Ούτε καν να με καλέσουν για συνέντευξη. Παίζει ρόλο που είμαι και 40 χρόνων και όλοι ζητάνε υπαλλήλους 25 και 30. Τώρα, μετά από τόσο καιρό, προσπαθώ να μην το σκέφτομαι γιατί είναι πολλά τα θέματα που έχω να αντιμετωπίσω και η στεναχώρια δεν βοηθάει. Με στηρίζουν οι γονείς μου με τη σύνταξή τους, και εμένα και τον αδελφό μου, που είναι 33 ετών και δεν έχει δουλειά. 
  
  »Εχω μειώσει στο ελάχιστο τα προσωπικά μου έξοδα, ώστε τουλάχιστον το παιδί μου να μην καταλάβει τη διαφορά. Εχω ενταχθεί στο πρόγραμμα της PRAKSIS, χάρη στο οποίο έχω πάρει μια ανάσα. Μου πληρώνουν το ενοίκιο και τους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ. Ελπίζω μέχρι να τελειώσει το πρόγραμμα να έχω βρει δουλειά, δεν το βάζω κάτω και το παλεύω.
  »Μας λένε όλοι να αντιδράσουμε, συμφωνώ, αλλά τι να κάνουμε; Τι άλλο μπορεί πια να κάνει ο κόσμος;». 
  
  Σοφία Τζ. 80 ετών, συνταξιούχος, καρδιοπαθής. Ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή για καρδιολογικά και ψυχολογικά προβλήματα. 
  
  «Τα παιδιά εδώ (σσ. οι εθελοντές των Γιατρών του Κόσμου) με σώσανε. Τριάντα χρόνια δούλευα και παίρνω σύνταξη 600 ευρώ. Εχω κάνει εγχείρηση καρδιάς και χρειάζομαι οξυγόνο και φάρμακα. Εχω και ψυχολογικά προβλήματα από τότε που έχασα το γιο μου, 40 χρόνων, και λίγα χρόνια μετά τον εγγονό μου στα 22 του από ανακοπή καρδιάς. Για να πάρω τα φάρμακα μου έρχομαι εδώ στους Γιατρούς του Κόσμου, αυτοί με κρατάνε στη ζωή. Τριάντα χρόνια δουλειά για να μην έχω να πάρω φάρμακα σήμερα. Πάω στο ΙΚΑ και περιμένω, δεν μου δίνουν ραντεβού, δεν μου γράφουν φάρμακα. Δεν φτάνουν τα λεφτά να τα πάρω. Και πάλι λέω καλά είμαι εγώ, άλλοι είναι πολύ άσχημα. Τι να σου πω, παιδί μου; Η Ελλάδα έχει τελειώσει, μόνο ο Θεός να φυλάει τα παιδιά του κόσμου, τίποτ' άλλο...». 
  
  Γιάννης Π. 45 ετών, πατέρας 2 ανήλικων αγοριών. Εργαζόταν ως οδηγός σε ιδιωτική εταιρεία και έμεινε άνεργος όταν η εταιρεία έκλεισε. 
  
  «Είμαι άνεργος δύο χρόνια τώρα. Αν βρω κάνα μεροκάματο, το κάνω, αλλά όταν δεν έχω τίποτα, έρχομαι στις διανομές τροφίμων. Εκεί καταντήσαμε, να ζητιανεύουμε στα συσσίτια. Παίρνουμε γάλατα από εδώ, αλλά και αυτά λήγουν σε 2 μέρες, γιατί δίνουν ό,τι τους προσφέρουν τα σούπερ μάρκετ και είναι όλα 1-2 μέρες πριν λήξουν.
  
  »Ρύζι, μακαρόνια, πατάτες, αυτά τρώμε κάθε μέρα. Δούλευα και ζούσαμε καλά, και ξαφνικά μέσα σε δύο χρόνια η ζωή μου έχει πιάσει πάτο. Εχω και δύο παιδιά, δεν ξέρω τι θα γίνουν αν πάθω κάτι. Γι' αυτά κάνω κουράγιο και παλέυω όσο μπορώ». 
  
  Το άρθρο βρίσκεται εδώ.