«Το Χαμόγελο του Παιδιού» Μηδενική Ρευστότητα - Μηδενικά Έσοδα - Χιλιάδες Παιδιά κινδυνεύουν.

Το Χαμόγελο του Παιδιού κινδυνεύει. Μπορούμε όλοι να απευθυνθούμε στο 14545 για περισσότερες πληροφορίες και ερωτήσεις από κινητό ή σταθερό ώστε να βοηθήσουμε να μην λείψει το χαμόγελο από τα χείλη κάποιων παιδιών.

Αλλιώς, απλά, στέλνουμε τη λέξη ΧΑΜΟΓΕΛΟ στο 54020. Το τηλεφώνημα χρεώνεται €2,46 από κινητό και €2,28 από σταθερό. Όποιος θέλει μπορεί να καλέσει 2-3 φορές, η έστω και μια. Όλα βοηθούν.

Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες παρακάτω, στο σχετικό δελτίο τύπου από το Χαμόγελο του Παιδιού, που μου στάλθηκε με e-mail. Περισσότερες πληροφορίες ή τυχόν ερωτήσεις, στη σελίδα του Χαμόγελου στο Facebook, εδώ.


Σε Συνέντευξη Τύπου που πραγματοποίησε «Το Χαμόγελο του Παιδιού» παρουσιάστηκε το αδιέξοδο που σήμερα βιώνει ο Οργανισμός αλλά και τα παιδιά και οι οικογένειες στην Ελλάδα.

Ο πρόεδρος του Οργανισμού, κος Κώστας Γιαννόπουλος, δήλωσε:

«Σήμερα «Το Χαμόγελο του Παιδιού» με μηδενική ρευστότητα, μηδενικά έσοδα, βρίσκεται σε οικονομική ασφυξία ενώ παράλληλα τα αιτήματα για βοήθεια που λαμβάνουμε αυξάνονται ραγδαία!

Αγωνιούμε για το αν θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε να είμαστε δίπλα στα παιδιά που μέχρι σήμερα στηρίζαμε αλλά και στα παιδιά, που σήμερα μας έχουν ανάγκη.

Καλούμαστε να διαχειριστούμε την περικοπή δράσεων, υπηρεσιών και ανθρώπινου δυναμικού. Σήμερα, σε μια Ελλάδα που καταρρέει, καταρρέει και «Το Χαμόγελο του Παιδιού».

Το πρώτο εξάμηνο του 2015 με υπεράνθρωπη προσπάθεια καταφέραμε να στηρίξουμε 60.804 παιδιά και τις οικογένειές τους μέσα από το σύνολο των δράσεών μας πανελλαδικά, σε σχέση με τα 82.802 για ολόκληρο το 2014. Σήμερα είμαστε εδώ, αλλά δεν ξέρουμε για πόσο ακόμα.

Η πιθανή περικοπή των δράσεων θα έχει τραγικές επιπτώσεις για τα παιδιά και τις οικογένειες στην Ελλάδα. Οι υπηρεσίες που παρέχει πανελλαδικά «Το Χαμόγελο του Παιδιού» είναι περισσότερο από ποτέ πολύτιμες και απαραίτητες και δεν μπορούν να αναπληρωθούν: Οι Κινητές Ιατρικές Μονάδες εντατικής θεραπείας για νεογνά και παιδιά, το Amber Alert Hellas, η Γραμμή SOS 1056 και τόσες άλλες παρέχουν μέχρι σήμερα ένα δίκτυ προστασίας για τα παιδιά.

Οι μέχρι σήμερα υποστηρικτές μας, χρειάζονται σήμερα υποστήριξη και ευχόμαστε να καταφέρουμε να είμαστε δίπλα τους!

Παρακολουθήστε ενδεικτικά κάποια σχετικά ρεπορτάζ σε ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ:

http://www.ert.gr/to-xamogelo-tou-paidiou/

http://www.antenna.gr/news/Society/article/417601/se-oikonomiko-adiexodo-to-xamogelo-toy-paidioy-

http://news.sky.com/story/1523062/greece-unwanted-children-abandoned-in-crisis

http://www.reuters.com/article/2015/07/21/eurozone-greece-charity-idUSL5N1012JA20150721

http://www.independent.co.uk/news/world/europe/greek-charity-head-says-hundreds-of-childrens-lives-at-risk-as-group-struggles-to-continue-care-for-abandoned-kids-10406469.html

http://america.aljazeera.com/watch/shows/live-news/2015/7/greece-agreement-means-more-pension-cuts-for-elderly.html

Αναλυτικά στατιστικά στοιχεία, την συνολική παρουσίασή τους καθώς και το νέο τηλεοπτικό κοινωνικό μήνυμα, μπορείτε να τα κατεβάσετε από εδώ.

Βιντεοσκοπημένο υλικό (επαγγελματική λήψη) με τις δηλώσεις του προέδρου κου Κώστα Γιαννόπουλου μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

 

Η αρχή του 90/10.

Μια Συγκλονιστική Διαπίστωση που Μπορεί να μας Λύσει το 90% των Προβλημάτων που Αντιμετωπίζουμε! Ανακάλυψε την Αρχή του «90/10». Μπορεί να αλλάξει τη Ζωή σου για Πάντα και να Βελτιώσει τη Διάθεσή σου για Ζωή και Δράση!

Ποια είναι η Αρχή:
To 10% των Προβλημάτων της Ζωής μας είναι Τυχαία Γεγονότα που συμβαίνουν Καθημερινά στους Ανθρώπους από τον καιρό που ο Άνθρωπος εμφανίστηκε στη Ζωή!

To 90% των Προβλημάτων της Ζωής μας είναι το Αποτέλεσμα των δικών μας Αντιδράσεων σε αυτά τα Γεγονότα..!

Είχατε ποτέ την ευκαιρία να Διαπιστώσετε αυτή την τεράστια διαφορά μεταξύ των γεγονότων που μας συμβαίνουν και του βαθμού που Εμείς Αντιδρούμε σε αυτά;

Έχει αποδειχτεί ότι τα περισσότερα Προβλήματά μας προέρχονται από τις Δικές μας Αντιδράσεις στα προβλήματα που εμφανίζονται στη Ζωή μας Καθημερινά και όχι από τα ίδια τα Γεγονότα που συμβαίνουν σε όλους τους Ανθρώπους!

Δεν έχουμε κανέναν Έλεγχο για το 10% των Προβλημάτων που μας συμβαίνουν. Έχουμε, όμως, πλήρη Έλεγχο του Τρόπου με τον οποίο θα Αντιδράσουμε σε Αυτά !

Δεν μπορούμε να σταματήσουμε ένα αυτοκίνητο όταν προκαλεί ατύχημα έπειτα από μια μηχανική βλάβη… Το αεροπλάνο μπορεί να καθυστερήσει να φτάσει στον προορισμό του και μπορεί να μας βγάλει τελείως έξω από τον προγραμματισμό μας… Μπορεί ένας οδηγός να κάνει μια απερίσκεπτη ενέργεια μέσα στην τρέλα της κίνησης στην πόλη… Δεν έχουμε κανένα έλεγχο σε αυτό το 10% των Γεγονότων.

Στο υπόλοιπο 90% έγκειται η Διαφορά..!
Εσύ καθορίζεις αυτό το ποσοστό..!
Πώς;
Με τις Αντιδράσεις σου…
Δεν μπορείς να Ελέγξεις ένα κόκκινο φανάρι.

Αλλά μπορείς να Ελέγξεις τις Aντιδράσεις σου.

Μην επιτρέπεις τους ανθρώπους να σε «Ξεγελούν».

Μπορείς να Ελέγξεις τον τρόπο που αντιμετωπίζεις τις καταστάσεις.

Για να δούμε ένα παράδειγμα :
Τρως πρωινό με την οικογένειά σου. Η κόρη σου κατά λάθος ρίχνει τον καφέ σου επάνω στο σακάκι σου. Δεν έχεις τον έλεγχο για αυτό που συνέβη. Το τι ακολουθεί μετά εξαρτάται από την Αντίδρασή σου. Τρελαίνεσαι και αρχίζεις τις φωνές. Σηκώνεσαι απότομα από την καρέκλα σου λέγοντας στην κόρη σου ότι δεν μπορείς να πιστέψεις πόσο Απρόσεκτη ήταν. Αρχίζει να κλαίει.

Μετά τις φωνές σου στην κόρη σου επιτίθεσαι στη γυναίκα σου και τις λες γιατί άφησε στην άκρη του τραπεζιού το φλιτζάνι του καφέ. Ακολουθεί μια σύντομη αλλά έντονη λογομαχία. Πηγαίνεις στο δωμάτιό σου και αλλάζεις γρήγορα.

Επιστρέφοντας στην κουζίνα, η κόρη σου κλαίει ακόμη γι’ αυτό που έγινε, με αποτέλεσμα να έχει περάσει η ώρα για το σχολείο της. Χάνει το λεωφορείο για το σχολείο. Πρέπει να κάνεις κάτι, γιατί τα χρονικά όρια έχουν στενέψει. Τρέχεις στο αυτοκίνητό σου με την κόρη σου για να την πας εσύ στο σχολείο της.

Επειδή έχεις αργήσει, τρέχεις αρκετά για να προλάβεις ξεπερνώντας το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας. Έχεις καθυστερήσει 15 λεπτά και έχεις και μια κλήση για υπέρβαση ορίου ταχύτητας. Η κόρη σου τρέχει στο σχολείο της χωρίς να σου πει «καλημέρα».

Έχοντας φτάσει στη δουλειά σου 20 λεπτά αργότερα, συνειδητοποιείς ότι έχεις ξεχάσει το χαρτοφύλακά σου. Η μέρα σου ξεκίνησε απαίσια. Και δε φτιάχνει καθώς περνάει η ώρα. Γυρίζεις σπίτι. Γυρίζοντας σπίτι, υπάρχει ένα θέμα, μια πληγή στη σχέση σου με την κόρη σου και με τη γυναίκα σου που άκουσαν ό,τι άκουσαν… Γιατί; Γιατί αντέδρασες με αυτόν τον τρόπο το πρωί. Γιατί είχες μια κακή μέρα;

Α) Ο καφές το προκάλεσε;

Β) Η κόρη σου έφταιξε;

Γ) Ο τροχονόμος ήταν η αιτία;

Δ) Εσύ το προκάλεσες;

Η απάντηση είναι η Δ.
Δεν είχες τον Έλεγχο για αυτό που συνέβη με τον καφέ.

Η Αντίδρασή σου σε αυτά τα 5 δευτερόλεπτα σου χάλασε τη μέρα. Για να δούμε τι θα μπορούσε να γίνει, αν Αντιδρούσες λίγο διαφορετικά!

Ο καφές πέφτει επάνω σου. Η κόρη σου σε κοιτάει με μάτια ανοιχτά και είναι έτοιμη να κλάψει. Με γλυκό τρόπο λες: «Μην ανησυχείς, κόρη μου, πρέπει να προσέχεις λίγο περισσότερο!»

Σκουπίζεσαι με μια πετσέτα και αλλάζεις σακάκι. Παίρνεις το χαρτοφύλακά σου και επιστρέφεις στην κουζίνα βλέποντας από το παράθυρο την κόρη σου να ανεβαίνει στο λεωφορείο για το σχολείο της. Γυρίζει και σε χαιρετάει με το χέρι της με μια ιδιαίτερη ικανοποίηση που δεν τη μάλωσες! Φτάνεις στη δουλειά σου με ελάχιστη καθυστέρηση. Βλέπεις τη διαφορά;

Δύο διαφορετικά σενάρια. Και τα δύο ξεκίνησαν την ίδια στιγμή. Τελείωσαν όμως εντελώς διαφορετικά.
Γιατί;
Γιατί οι Αντιδράσεις σου ήταν διαφορετικές.

Δεν έχεις τον Έλεγχο για το 10% που Συμβαίνει στη Ζωή σου. Το υπόλοιπο 90% καθορίζεται από τις Αντιδράσεις σου.

Αν κάποιος λέει αρνητικά πράγματα για σένα, μη γίνεις «σφουγγάρι». Άσε την επίθεση που δέχεσαι να κυλήσει σαν νερό. Δεν πρέπει να αφήσεις τα αρνητικά σχόλια να σε επηρεάσουν.

Αντέδρασε κατάλληλα και δε θα καταστρέψεις τη μέρα σου. Μια λάθος Αντίδραση μπορεί να καταστρέψει μια φιλία, να απολυθείς από τη δουλειά, να χάσεις έναν κορυφαίο… Ασφαλιστή σου ή αν είσαι Ασφαλιστής, να χάσεις ένα σημαντικό πελάτη σου και να θυμώσεις και να εκνευριστείς απίστευτα.

Γιατί να παίρνεις τοις μετρητοίς τις προκλήσεις του άλλου; Άσ’ τες να περάσουν…Και δεν Εκνευρίζεσαι και… Κερδίζεις τον αντίπαλο!

Πώς αντιδράς αν κάποιος σε εμποδίσει στην κίνηση του δρόμου; Χάνεις την ψυχραιμία σου; Εκνευρίζεσαι; Ανεβαίνει η πίεσή σου; Και τι έγινε αν φτάσεις 10 λεπτά αργότερα στη δουλειά σου; Γιατί επιτρέπεις σε ένα αυτοκίνητο να χαλάσει τη μέρα σου;

Να θυμάσαι πάντα την αρχή του «90/10».

Το αφεντικό σου σου λέει ότι χάνεις τη δουλειά σου.

Γιατί χάνεις τον ύπνο σου και είσαι χάλια; Χρησιμοποίησε το άγχος σου από τη θετική του πλευρά και ψάξε για μια νέα δουλειά. Το αεροπλάνο έχει καθυστέρηση.

Μάλλον θα χαλάσει το πρόγραμμα τη μέρας σου.

Γιατί επιτίθεσαι φραστικά στον υπάλληλο που κόβει τα εισιτήρια; Δεν έχει καμία ανάμειξη σε αυτό που συμβαίνει.

Χρησιμοποίησε το χρόνο σου για να διαβάσεις λίγο περισσότερο, μίλα με τους υπόλοιπους επιβάτες…

Αν εκνευριστείς, βγαίνει κάτι;

Τώρα γνωρίζεις για την αρχή του «90/10».
Εφάρμοσέ την και θα είσαι πολύ διαφορετικός από πριν.
Δε θα χάσεις κάτι εφαρμόζοντάς την.

Η αρχή του «90/10» είναι απλή αλλά καταπληκτική. Λίγοι την ξέρουν και την εφαρμόζουν. Και τι πετυχαίνουν;

Θα το διαπιστώσεις στον εαυτό σου!
Εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από στρες, πονοκεφάλους, ημικρανίες. Όλοι μας μπορούμε να καταλάβουμε και να εφαρμόσουμε την αρχή του «90/10».

Μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας! Αν θέλουμε να παίρνουμε, πρέπει να μάθουμε να δίνουμε πρώτα…

Μπορεί να μείνουμε με άδεια χέρια βέβαια, αλλά η καρδιά μας θα είναι γεμάτη αγάπη…

Και αυτοί που αγαπούν τη Ζωή έχουν αυτό το Συναίσθημα χαραγμένο στην καρδιά τους για πάντα…

Stephen Covey


To άρθρο βρίσκεται εδώ.

Tree Change Dolls.

Tasmanian artist Sonia Singh find discarded dolls and give them a new lease of life, but in a way that makes them appear more natural and child-like.

These dolls have been rescued and rehabilitated from op-shops and tip shops around Tasmania. These lil fashion dolls have opted for a "tree change", swapping high-maintenance glitz 'n' glamour for down-to-earth style. I hand repaint the dolls faces, mold new shoes, and my Mum sews and knits their clothing.abilitated from op-shops and tip shops around Tasmania. These lil fashion dolls have opted for a "tree cThese dolls have been rescued and rehabilitated from op-shops and tip shops around Tasmania. These lil fashion dolls have opted for a "tree change", swapping high-maintenance glitz 'n' glamour for down-to-earth style. I hand repaint the dolls faces, mold new shoes, and my Mum sews and knits their clothing.hange", swapping high-maintenance glitz 'n' glamour for down-to-earth style. I hand repaint the dolls faces, mold new shoes, and my Mum sews and knits their clothing.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ, το fb της και το κατάστημα.

«Καλημέρα… βρήκα ένα παιδί»!

«Καλημέρα, δεν ξέρω αν έχω καλέσει σωστά αλλά έχω βρει ένα μικρό αγοράκι το οποίο μάλλον έχει χαθεί», αυτά ήταν τα λόγια ενός πολίτη ο οποίος κάλεσε στην «Ευρωπαϊκή Γραμμή για τα εξαφανισμένα παιδιά 116000» με σκοπό να βοηθήσει το παιδί που βρισκόταν μαζί του.

 Όντως, ο συγκεκριμένος άνθρωπος εντόπισε τον μικρό να περιφέρεται μόνος του, στη γειτονιά που είχε το κατάστημά του. Αμέσως μιλήσαμε με το παιδί το οποίο ήταν αρκετά φοβισμένο και κλαίγοντας μας είπε ότι χάθηκε έξω από το πολυκατάστημα που βρισκόταν μαζί με τους γονείς του. Ρωτήσαμε το παιδί αν γνωρίζει το τηλέφωνο των γονιών του και τη διεύθυνση του σπιτιού του, ωστόσο  ήταν τόσο σοκαρισμένο που δεν ήταν σε θέση να μας δώσει οποιαδήποτε απάντηση πέρα από ότι τον λένε Βασίλη Λ. Ζητήσαμε λοιπόν από τον άνθρωπο, που όπως φάνηκε ήταν πολύ πρόθυμος να βοηθήσει, να κρατήσει τον μικρό Βασίλη στο κατάστημά του μέχρι να έρθουμε σε επικοινωνία με την Άμεση Δράση.

Στη συνέχεια, αφού έγιναν επικοινωνίες, αστυνομικοί έφθασαν άμεσα στο σημείο, ενώ εμείς παράλληλα μιλούσαμε και καθησυχάζαμε το παιδί. Οι άνθρωποι της Άμεσης Δράσης βοήθησαν στη μεταφορά του στο κοντινότερο αστυνομικό τμήμα όπου βρεθήκαμε κι εμείς κοντά στο παιδί. Μετά από λίγο φάνηκαν δυο τρομαγμένες φιγούρες να μπαίνουν βιαστικά στο αστυνομικό τμήμα και να τρέχουν προς την πλευρά του μικρού μας φίλου. Οι γονείς ανακουφισμένοι, ευχαρίστησαν όλους όσους «αγκάλιασαν» το παιδί τους και κυρίως τον πολίτη που φρόντισε να μην μείνει ο Βασίλης έξω, ούτε μία στιγμή.

Σκεφτείτε λοιπόν αν δείτε κάποιο παιδί να περιπλανιέται μόνο του στο δρόμο μήπως είναι η στιγμή να καλέσετε, γιατί για άλλη μια φορά η ευαισθητοποίηση ενός από εσάς βοήθησε τον μικρό μας να βρει το δρόμο για το σπίτι του!

Η «Ευρωπαϊκή Γραμμή για τα εξαφανισμένα παιδιά 116000», λειτουργεί όλο το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα και είναι στελεχωμένη από Κοινωνικούς Λειτουργούς και Ψυχολόγους, οι οποίοι είναι έτοιμοι να παρέμβουν και να σταθούν πλάι σε κάθε παιδί, οποιαδήποτε στιγμή αυτό κριθεί σκόπιμο.

Το άρθρο βρίσκεται εδώ.

 

Grexit ή Euroexit;

Φανταστείτε μια χώρα που κάνει εκλογές για να εκλέξει κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Οι ψηφοφόροι μάταια περιμένουν να σχηματιστεί κυβέρνηση. Με τους καινούργιους καιρούς, αυτή διορίζεται, δεν εκλέγεται. Αποτελείται από υπο-επιτρόπους και υπερ-επιτρόπους. Αλλά για συντομία όλοι λέγονται επίτροποι.

Αυτή η επιτροπή αποφασίζει για τα πάντα, αλλά, για να έχουν κάτι να κάνουν οι βουλευτές και να μη βαριούνται, τους στέλνει τα νομοσχέδια για να τα ψηφίσουν. Αλλη μια πρωτοτυπία αυτής της χώρας είναι πως η κεντρική της τράπεζα, το αντίστοιχο της Τράπεζας της Ελλάδος, είναι ιδιωτική και δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχο.

Ενας άλλος μοντερνισμός αυτής της χώρας είναι πως οι πλούσιες περιοχές έχουν το δικαίωμα να κάνουν αποικίες τους τις φτωχότερες περιοχές με τον μηχανισμό των δανείων. Και οι ελευθερίες είναι κατοχυρωμένες για όλους. Οι εταιρείες δεν ανέχονται καμία καταπίεση από το κράτος.
Ούτε φόρους πληρώνουν, αλλά ούτε δέχονται τις αναχρονιστικές δεσμεύσεις του κράτους δικαίου, συλλογικές συμβάσεις ή ανθρώπινα δικαιώματα. Και φυσικά ο άνεργος έχει το δικαίωμα να επιλέξει οποιαδήποτε εργασία τον ενδιαφέρει, να διαπραγματευτεί με ίσους όρους με τον εργοδότη και να κερδίσει μια θέση στο παγκάκι (αν ο δήμος δεν τα έχει ξηλώσει).

Αν έχετε ακόμα μεγαλύτερη φαντασία, σκεφτείτε άλλες 27 χώρες να γοητευτούν από αυτό το μοντέλο, να δημιουργήσουν μια υπερεθνική ένωση, εγκαταλείποντας την εθνική τους κυριαρχία, και όλες μαζί να έχουν μια κυβέρνηση που δεν την εξέλεξαν και ένα κοινοβούλιο, με σταθερή συντηρητική πλειοψηφία, που ψηφίζει νόμους σαν να ρίχνει πασιέντζες.

Και αν δεν έχετε καθόλου φαντασία, μην απογοητευτείτε. Διαβάστε μια εκλαϊκευμένη μπροσούρα για την Ε.Ε. (συνιστώ ανεπιφυλάκτως το πόνημα της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει την έγκυρη υπογραφή του Γιάννη Κιμπουρόπουλου) για να δείτε πως αυτά που παρουσίασα στην αρχή υπεραπλουστευμένα σε ύφος καρικατούρας δεν απέχουν και πολύ από την πραγματικότητα. Η Ε.Ε., έτσι όπως έχει διαμορφωθεί, δεν έχει σχέση με καμία δημοκρατία (ευπρεπώς το λένε «δημοκρατικό έλλειμμα»).

Τα εθνικά κοινοβούλια δεν παίζουν κανέναν ρόλο στη διαμόρφωση των κεντρικών αποφάσεων. Ενας πολυδαίδαλος γραφειοκρατικός μηχανισμός (μονάχα η μη εκλεγμένη κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έχει 23.000 υπαλλήλους, με έδρα τις Βρυξέλλες, και διατηρεί 80 διαφορετικά κτίρια), με συμβούλια, επιτροπές και δεν συμμαζεύεται, για να πάρουν αποφάσεις για το καλό της Ευρώπης, δηλαδή των καρτέλ και των πολυεθνικών, όπως αυτό εκφράζεται από 30-35.000 λομπίστες που είναι μόνιμα εγκατεστημένοι κυρίως στις Βρυξέλλες, γνωρίζουν όλους τους παράγοντες με τα μικρά τους ονόματα, τρώνε στα ίδια εστιατόρια και πίνουν την ίδια ακριβή σαμπάνια, όταν περάσει κάποιος νόμος υπέρ μιας πολυεθνικής.

Υπολογίζεται πως το 75% του νομοθετικού έργου της Ε.Ε. είναι προϊόν των λόμπι. Ολα αυτά με το αζημίωτο; Τώρα το πώς θα μπορέσει η Ελλάδα να διαπραγματευτεί με αυτό το τέρας που δεν υπολογίζει κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό του είναι προς το παρόν ένα άλυτο μυστήριο που καλύπτεται με απόλυτο σκοτάδι. Για την ώρα οι διαπραγματεύσεις είναι θέαμα, με πρωταγωνιστή τον Βαρουφάκη.

Είναι αυτή η Ευρώπη των λαών, έστω και αν ακόμα έχουν μείνει κάποια υπολείμματα από τα ευρωπαϊκά κεκτημένα; Το 52% των Ευρωπαίων δεν εμπιστεύονται τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και περίπου 6 στους δέκα δεν ψηφίζουν. Μια τέτοια Ευρώπη έχει μέλλον;

Κατά την άποψή μου είναι θέμα χρόνου το πότε θα πέσει η αυλαία. Και αυτή έχει όνομα και λέγεται ΤΤΙΡ. Τι σημαίνει αυτό; Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων. ΗΠΑ και Ε.Ε. έχουν επιλέξει διάφορους τεχνοκράτες που ξέρουν καλά τα συμφέροντα των πολυεθνικών και εν κρυπτώ και παραβύστω διαπραγματεύονται μια συμφωνία η οποία θα καταστρέψει ό,τι έχει απομείνει στην Ευρώπη που προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα, το περιβάλλον, την υγεία, τα δημόσια αγαθά – όλα θα γίνουν εμπορεύματα με γνώμονα το κέρδος και το Δίκαιο των Εταιρειών θα υπερισχύει του όποιου Εθνικού Δικαίου. Κοινή Αγορά δεν λεγόταν η Ε.Ε.; Αρα υπάρχει προϋπηρεσία.

Σε αυτές τις διαπραγματεύσεις δεν έχουν πρόσβαση ούτε υψηλοί αξιωματούχοι της Ε.Ε. Και είναι αμφίβολο αν ο νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, τσακάλι στις φοροαποφυγές των πολυεθνικών όταν ήταν πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, μπορεί να έχει πρόσβαση στις διαπραγματεύσεις. Εκτός αν είναι μυστικοσύμβουλος και προσφέρει τις πολύτιμες υπηρεσίες του. Αλλά αυτό θα το μάθουμε από κάποιον νέο χάκερ. Τα έγγραφα της διαπραγμάτευσης θα παραμείνουν απόρρητα για τριάντα χρόνια.

Του Περικλή Κοροβέση. Το άρθρο βρίσκεται εδώ.

 

Σύγχρονη Σκλαβιά.

Τα τελευταία δύο χρόνια, η φωτογράφος Λίσα Κριστίν έχει ταξιδέψει ανά τον κόσμο, καταγράφοντας την αβάσταχτα σκληρή πραγματικότητα της σύγχρονης σκλαβιάς. Μοιράζεται βασανιστικά όμορφες φωτογραφίες -- εξορυκτές στο Κονγκό, τουβλάδες στο Νεπάλ -- ρίχνοντας φως στηv συμφορά των 27 εκατομμυρίων σκλαβωμένων ψυχών παγκοσμίως.

 

Το άρθρο με το βίντεο βρίσκονται εδώ.

Je suis Charlie - Υποκρισία.

Το επικό τουίτ ενός φοιτητή που "ξεφωνίζει" τους μεγαλύτερους υποκριτές που διαδήλωναν υπέρ της Ελευθερίας του Λόγου στο Παρίσι. 

One Student’s Epic Tweets Call Out the Biggest Hypocrites Marching for Free Speech In Paris.
Adding to the symbolic weight of the demonstrations, more than 40 world leaders joined the start of the Paris march, linking arms in an act of solidarity. But as Reporters Without Borders points out, not every world leader present is really a defender of free speech.

Το ποστ βρίσκεται εδώ.

Δωρεά μαλλιών για παιδιά με καρκίνο.

Η Μελίνα Κωνσταντινίδη οργάνωσε από το μηδέν τον πρώτο και μοναδικό οργανισμό δωρεάς μαλλιών στην Ελλάδα.

Παρακάτω, στο πρώτο λινκ, μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό άρθρο, και στο δεύτερο λινκ, τον τρόπο που θα δωρίσετε, αν θέλετε, μια κοτσίδα από τα μαλλιά σας :)

http://www.lifo.gr/team/gnomes/54466

http://donatehair.gr/

Διανύοντας την Εποχή της Μοναξιάς.

Πώς μπορούμε να αποκαλέσουμε την εποχή μας; Δεν είναι η εποχή της πληροφορίας: η αποτυχία των προσπαθειών που είχαν αναπτυχθεί για τη διεύρυνση και την ποιοτική αναβάθμιση της εκπαίδευσης άφησε ένα κενό που καλύφθηκε από το μάρκετινγκ και τις θεωρίες συνωμοσίας. Οπως η λίθινη εποχή, η εποχή του σιδήρου ή η εποχή του Διαστήματος, η ψηφιακή εποχή λέει πολλά για την τεχνολογία μας αλλά λίγα για την κοινωνία. Ο όρος «ανθρωπόκαινος», δηλαδή η εποχή κατά την οποία οι άνθρωποι ασκούν μείζονα επιρροή στη βιόσφαιρα, αδυνατεί να διακρίνει τούτο τον αιώνα από τους 20 προηγούμενους. Ποια ξεκάθαρη κοινωνική αλλαγή σφραγίζει τον καιρό μας; Για μένα είναι φανερό. Ζούμε στην Εποχή της Μοναξιάς.

Οταν ο Τόμας Χομπς ισχυρίστηκε ότι στη φυσική μας κατάσταση, πριν αναδυθεί η κρατική εξουσία για να μας επιβάλει κάποιον έλεγχο, βρισκόμασταν σε διαρκή πόλεμο ο ένας εναντίον του άλλου, δεν θα μπορούσε να σφάλλει περισσότερο. Είμαστε εξαρχής κοινωνικά όντα, μέλισσες-θηλαστικά που εξαρτώνται απολύτως το ένα από το άλλο. Οι ανθρωπίδες της Ανατολικής Αφρικής δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν ούτε μία νύχτα μόνοι τους. Εχουμε διαμορφωθεί, σε μεγαλύτερο βαθμό από όλα σχεδόν τα άλλα είδη, σε σύνδεση και αλληλεξάρτηση μεταξύ μας. Η εποχή στην οποία ζούμε τώρα, όλο και πιο απομονωμένοι από τους άλλους, δεν μοιάζει με καμιά προηγούμενη.

Πριν από μερικούς μήνες διαβάσαμε ότι η μοναξιά έχει γίνει επιδημική στους νέους ενηλίκους. Τώρα μαθαίνουμε ότι πλήττει εξίσου και τους μεγαλύτερους σε ηλικία. Μια μελέτη που δημοσίευσε η οργάνωση Independent Age διαπιστώνει ότι, στη Βρετανία, η ακραία μοναξιά είναι ένα φαινόμενο που αυξάνεται με τρομερή ταχύτητα σε άνδρες και γυναίκες άνω των 50 ετών. Η κοινωνική απομόνωση, διαπιστώνουν σχετικές έρευνες, είναι εξίσου ισχυρή αιτία πρόωρου θανάτου όσο και το να καπνίζει κανείς 15 τσιγάρα ημερησίως και είναι δύο φορές πιο επιβλαβής από την παχυσαρκία. Η άνοια, η υπέρταση, ο αλκοολισμός και τα ατυχήματα –και μαζί μ’ αυτά όλες οι ψυχικές διαταραχές– αποκτούν μεγαλύτερη συχνότητα και χειρότερες συνέπειες όταν οι δεσμοί έχουν κοπεί. Δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας.

Ναι, εργοστάσια έχουν κλείσει, πολλοί ταξιδεύουν με ιδιωτικό αυτοκίνητο αντί για λεωφορείο, χρησιμοποιούν το YouTube αντί να πάνε στο σινεμά. Ωστόσο, αυτές οι αλλαγές από μόνες τους δεν μπορούν να εξηγήσουν την ταχύτητα της κοινωνικής μας κατάρρευσης. Οι δομικές αυτές αλλαγές συνοδεύονται από μια ιδεολογία που επιβάλλει και δοξάζει την κοινωνική απομόνωση. Ο πόλεμος του ενός ανθρώπου εναντίον του άλλου –ο ανταγωνισμός και ο ατομικισμός με άλλα λόγια– είναι η θρησκεία του καιρού μας, στηριγμένη σε μια μυθολογία για μοναχικούς καβαλάρηδες και αυτοδημιούργητους που κατακτούν τα πάντα από τη μια μέρα στην άλλη. Για το πιο κοινωνικό όλων των πλασμάτων, για το ον που δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αγάπη, η κοινωνία δεν υπάρχει, μόνο ο ηρωικός ατομικισμός. Εκείνο που μετράει είναι να κερδίζεις, όλα τα άλλα είναι παράπλευρες απώλειες.

Τα μικρά παιδιά στη Βρετανία δεν θέλουν πια να γίνουν οδηγοί τρένου ή δασκάλες «όταν μεγαλώσουν». Πάνω από το ένα πέμπτο των παιδιών λένε ότι απλώς θέλουν «να γίνουν πλούσιοι»: ο πλούτος και η δόξα είναι οι μόνες φιλοδοξίες για το 40% όσων ερωτήθηκαν. Μία πρόσφατη έρευνα από κρατικό οργανισμό διαπίστωσε ότι η Βρετανία είναι η ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της μοναξιάς. Σε σύγκριση με τους άλλους Ευρωπαίους, είναι λιγότερο πιθανό να έχουμε στενούς φίλους ή να γνωρίζουμε τους γείτονές μας.

Μία από τις τραγικές συνέπειες της μοναξιάς είναι ότι οι άνθρωποι στρέφονται στην τηλεόραση για παρηγοριά: τα δύο πέμπτα των ηλικιωμένων αναφέρουν ότι το «κουτί» είναι η κύρια παρέα τους. Αυτό το φάρμακο, όμως, επιδεινώνει την αρρώστια.

Ερευνητές έχουν διαπιστώσει πως εκείνοι που βλέπουν περισσότερο τηλεόραση αντλούν λιγότερη ικανοποίηση από ένα δεδομένο επίπεδο εισοδήματος. Η τηλεόραση επιταχύνει τον τροχό των προσδοκιών που συμβάλλουν στο αίσθημα του ανικανοποίητου. Αρκεί να σκεφτούμε τις τηλεοπτικές δημοπρασίες, τα telemarketing και τις μυριάδες μορφές ανταγωνιστικών «τάλεντ σόου» και «παιχνιδιών καριέρας» («The Apprentice», «Next Top Model» κ.ο.κ.) που έχουν κατακλύσει τις οθόνες. Είναι μια γενικευμένη εμμονή με τη φήμη και τον πλούτο, η διαβρωτική αίσθηση πως η ζωή είναι κάπου αλλού και όχι εκεί όπου βρίσκεσαι.

Τι κερδίζουμε όμως από αυτόν τον πόλεμο όλων εναντίον όλων; Ο ανταγωνισμός προωθεί την ανάπτυξη, αλλά η ανάπτυξη δεν μας κάνει πια πλουσιότερους. Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι, ενώ το εισόδημα των διευθυντών εταιρειών αυξήθηκε την τελευταία χρονιά περισσότερο από 20%, οι μισθοί των εργαζομένων γενικά έχουν μειωθεί σε πραγματικούς όρους. Τα «αφεντικά» κερδίζουν –ή μάλλον παίρνουν– 120 φορές περισσότερα χρήματα από τον μέσο εργαζόμενο πλήρους απασχόλησης (το 2000 ήταν 47 φορές). Το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει το 48% του πλούτου, όμως ούτε και αυτοί οι σούπερ πλούσιοι νιώθουν ευτυχείς. Μία έρευνα του Boston College σε ανθρώπους με μέσο επίπεδο περιουσίας 78 εκατ. δολάρια έδειξε ότι και αυτοί πλήττονται από άγχος, μοναξιά και έλλειψη ικανοποίησης. Πολλοί απ’ αυτούς ανέφεραν ότι νιώθουν οικονομικά ανασφαλείς και ότι θα ένιωθαν σιγουριά εάν είχαν, κατά μέσον όρο, 25% περισσότερα χρήματα (και αν τα αποκτούσαν, σίγουρα θα ήθελαν άλλο ένα 25%). Ενας μάλιστα είπε ότι θα ησύχαζε μόνο αν είχε στην τράπεζα ένα δισεκατομμύριο δολάρια.

Για όλα αυτά έχουμε λεηλατήσει τον φυσικό κόσμο, έχουμε υποβαθμίσει τις συνθήκες ζωής μας, έχουμε δεχτεί τη συρρίκνωση των ελευθεριών μας και των προοπτικών για μια πιο ευτυχισμένη ζωή, για χάρη ενός ψυχαναγκαστικού, θλιβερού ηδονισμού, που συνέπειά του είναι να καταστρέφεται η ουσία της ανθρωπιάς: οι δεσμοί ανάμεσά μας.

Ναι, υπάρχουν αξιέπαινες πρωτοβουλίες με στόχο να απαλύνουν τις συνέπειες της μοναξιάς, ιδίως για τους πιο ηλικιωμένους, και να ενθαρρύνουν τη συντροφικότητα. Αν όμως θέλουμε να σπάσουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο και να βρεθούμε πάλι μαζί, πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτό το αδηφάγο, σαρκοβόρο σύστημα μέσα στο οποίο έχουμε εγκλωβιστεί.

Η προ-κοινωνική κατάσταση που περιέγραφε ο Χομπς είναι μύθος. Εισερχόμαστε όμως σε μια μετα-κοινωνική κατάσταση, την οποία οι πρόγονοί μας θα θεωρούσαν απίθανη. Η ζωή μας μπορεί να αυξάνεται σε διάρκεια, αλλά γίνεται όλο και πιο άχαρη, αγχώδης και μοναχική.

Το άρθρο βρίσκεται εδώ.
 

40 ιστοσελίδες με εκατομμύρια ΔΩΡΕΑΝ μαθήματα

Παρακάτω ακολουθούν 40 δωρεάν εκπαιδευτικές ιστοσελίδες με περιεχόμενο από βίντεο και διαλέξεις,μέχρι σεμινάρια από διεθνή Πανεπιστήμια και δωρεάν εκμάθηση ξένων γλωσσών…

1.Alison- Διαθέτει πάνω από 60 εκατομμύρια μαθήματα!!

2.Coursera – Εκπαιδευτική ιστοσελίδα σε συνεργασία με πανεπιστήμια.

3.The University of Reddit – Η δωρεάν διαδικτυακή εκδοχή του Πανεπιστημίου.

4.Udacity – online μαθήματα που βασίζονται σε projects, κυρίως σε τομείς όπως πληροφορική, Επιστήμη των δεδομένων (data science) και μαθηματικά.

5.MIT Open CourseWare – Δωρεάν πρόσβαση σε αρκετά μαθήματα του ΜΙΤ.

6.Open Culture – Η επιτομή της δωρεάν πρόσβασης σε εκπαιδευτικές πηγές. Μαθήματα, βιβλία, βίντεο / ταινίες.

7.No Excuse List – Διαθέτει μια μεγάλη λίστα με εκπαιδευτικούς ιστότοπους.

8.Open YALE Courses – Ελεύθερη και ανοιχτή πρόσβαση σε μια ποικιλία από εισαγωγικά μαθήματα που διδάσκονται από διακεκριμένους καθηγητές και επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Yale. Όλες οι διαλέξεις καταγράφηκαν και είναι διαθέσιμες σε μορφές βίντεο, ήχου, και text transcript. Δεν απαιτείται εγγραφή.

9.Khan Academy – Χιλιάδες μικρο-διαλέξεις πάνω σε θέματα που κυμαίνονται από την ιστορία μέχρι την ιατρική και από τη χημεία μέχρι την επιστήμη των υπολογιστών.

10.Zooniverse – Τεράστια ποικιλία από ενδιαφέρουσες μελέτες της φύσης, της επιστήμης και του πολιτισμού.

11.TUFTS Open CourseWare – Μέρος ενός νέου εκπαιδευτικού κινήματος που ξεκίνησε από το MIT που παρέχει δωρεάν πρόσβαση σε όλους στο περιεχόμενο on line μαθημάτων. Τα προσφερόμενα μαθημάτων επιδεικνύουν την ισχύ του Πανεπιστημίου στον τομέα των βιοεπιστημών.

12.How Stuff Works? – Επιστημονικά μαθήματα

13.Harvard Medical School Open Courseware – Σκοπός των συγκεκριμένων ανοιχτών μαθημάτων είναι η ανταλλαγή γνώσεων από την κοινότητα των φοιτητών του Χάρβαρντ σε άλλα ακαδημαϊκά ιδρύματα, υποψήφιους φοιτητές και στο ευρύ κοινό.

14.VideoLectures.NET – Βίντεο/διαλέξεις πάνω σε πολλά θέματα.

15.TED – Εκπαιδευτικές διαλέξεις από αξιοσημείωτους επαγγελματίες σε όλο τον κόσμο.

16.Shodor - Μια μη-κερδοσκοπική ερευνητική και εκπαιδευτική οργάνωση αφιερωμένη στην πρόοδο της εκπαίδευσης των επιστημών της φυσικής και των μαθηματικών, συγκεκριμένα με τη χρήση των τεχνολογιών μοντελοποίησης και προσομοίωσης. Στο site περιλαμβάνονται διδακτικά μέσα, λογισμικό, διαδραστικά μαθήματα, εξερευνήσεις και πληροφορίες σχετικά με εργαστήρια για μαθητές, εκπαιδευτικούς και κάθε ενδιαφερόμενο όλων των ηλικιών για τα μαθηματικά και την φυσική.

17.Udemy FREE Courses – Δωρεάν μαθήματα που μπορούν να σας διδάξουν για τις επιχειρήσεις, το δίκαιο, τον προγραμματισμό, το σχεδιασμό, τα μαθηματικά, την επιστήμη, τη φωτογραφία, τη γιόγκα και πολλά άλλα. Στα μαθήματα περιλαμβάνονται βίντεο, ζωντανές διαλέξεις και εργαλεία για να βοηθούν τους εκπαιδευτικούς να αλληλεπιδρούν με τους μαθητές και να παρακολουθούν την πρόοδό τους.

18.Maths &Science – Μαθήματα, τεστ και εκπαιδευτικό υλικό για μαθητές όλων των επιπέδων.

19.edX.org – Δωρεάν μαθήματα ειδικά σχεδιασμένα για διαδραστική μελέτη μέσω του διαδικτύου, που παρέχονται από το MIT, το Harvard, Barkley, Georgetown, το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, Karolinska Institute, το Πανεπιστήμιο του Κιότο και πολλά άλλα.

20.iTunes U – Η δωρεάν εφαρμογή της Apple που δίνει στους φοιτητές πρόσβαση από τα κινητά τηλέφωνα σε πολλά μαθήματα. Προσφέρει πολλά δωρεάν βίντεο/μαθήματα, βιβλία, παρουσιάσεις και διαλέξεις ήχου.

21.Liberty Classroom – Ανήκει στον συγγραφέα Tom Woods. Προσφέρει κάποια δωρεάν μαθήματα ιστορίας και οικονομίας, αλλά με ένα πολύ χαμηλό μηνιαίο κόστος μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση σε πολλές χρήσιμες πληροφορίες.

22.Drawspace - Εκατοντάδες δωρεάν μαθήματα σχεδίου.

23.Codeacademy – Εύκολος τρόπος για να μάθετε πώς να φτιάχνετε κώδικες υπολογιστών . Είναι διαδραστικό, διασκεδαστικό και μπορείτε να το κάνετε με τους φίλους σας.

24.Duke U – Προσφέρει μια ποικιλία από δωρεάν μαθήματα στο iTunesU.

25.Scitable – Μια ελεύθερη βιβλιοθήκη επιστήμης και προσωπό εργαλείο μάθησης που επικεντρώνεται στην γενετική, τη μελέτη της εξέλιξης και την πλούσια πολυπλοκότητα των ζωντανών οργανισμών.

26.My own business – Προσφέρει δωρεάν online μάθηματα διοίκησης επιχειρήσεων, ιδανικά για νέα στελέχη και για όποιον ενδιαφέρεται να κάνει έναρξη μιας επιχείρησης.

27.Kutztown University’s free courses – Περισσότερα από 80 δωρεάν on line μαθήματα για τις επιχειρήσεις.

28.Open Learn – Δωρεάν πρόσβαση σε εκπαιδευτικό υλικό Ανοικτού Πανεπιστημίου.

29.Free Computer Books – Δωρεάν τεχνικά βιβλία, υπολογιστών, μαθηματικών και σημειώσεις διαλέξεων.

30.Academic Earth – Δωρεάν βίντεο / διαλέξεις από κορυφαίους επιστήμονες.

31.American Sign Language Browser – On line εκμάθηση της νοηματικής γλώσσας .

32.BBC Languages – On line μαθήματα ξένων γλωσσών.

33.unplugthetv - Επιλέγει τυχαία να παρακολουθήσετε ένα εκπαιδευτικό βίντεο.

34.Lifehacker – Συμβουλές και κόλπα για βελτίωση όλων των τομέων της ζωής.

35.JustinGuitar – Εκατοντάδες δωρεάν μαθήματα κιθάρας, καθώς και βασική θεωρία της μουσικής.

36.Duolingo – Μάθετε μια νέα γλώσσα δωρεάν.

37.Layers Magazine – Tutorials για τα προγράμματα: Photoshop, Illustrator, Dreamweaver, Flash, Premiere Pro, In Design και After Effects.

38.Creative Flow – Λίστα με πάνω από 950 Photoshop tutorials

39.Open2study – Δωρεάν on line εκπαίδευση υψηλής ποιότητας. Τα μαθήματα παρέχονται από κορυφαία αυστραλιανά ιδρύματα και διδάσκονται από κορυφαίους ακαδημαϊκούς και επαγγελματίες του κάθε κλάδου.

40.Oedb – Πάνω από 10.000 δωρεάν online μαθήματα

Το άρθρο βρίσκεται εδώ.

Διαβάστε περισσότερα: 40 ιστοσελίδες με εκατομμύρια ΔΩΡΕΑΝ μαθήματα (βίντεο, διαλέξεις, σεμινάρια…) | ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ

Πετάει το λιοντάρι.

Ένα φτερωτό λιοντάρι, με ένα ανοιχτό βιβλίο/ευαγγέλιο παρά πόδας. Αυτό διάλεξαν σαν σύμβολο της Βενετίας. Αφήνω στην άκρη το βιβλίο, για την ώρα, και σκέφτομαι το συμβολισμό ενός λέοντα με φτερά. Το λιοντάρι από μόνο του είναι σύμβολο εξουσίας, δύναμης και επιβολής. Αν του βάλεις και φτερά τι γίνεται άραγε; Δεν είναι η απόλυτη υπεροψία; Η απόλυτη υπερβολή και επίδειξη δύναμης; Άμα το βάλεις να κρατάει και το ευαγγέλιο, δηλαδή έχει και «το θεό βοήθεια», ποιος τολμάει να τα βάλει μαζί του; Υπάρχουν βέβαια θεωρίες, που λένε πως δεν είναι ευαγγέλιο, αλλά το βιβλίο των νόμων. Και πάλι, ένα φτερωτό λιοντάρι που ξέρει τους νόμους, δεν φαντάζει εύκολος αντίπαλος.

Δεν ξέρω αν μας επηρεάζουν τα σύμβολα πιο πολύ απ’ ό,τι τα διαλέγουμε εμείς για να μας χαρακτηρίσουν. Οι ιστορίες λένε πως οι κάτοικοι της Βενετίας, αλλά βάσικα οι έμποροι της Βενετίας, όταν άρχισαν να αναδεικνύονται σαν δύναμη της περιοχής, έψαχναν έναν τρόπο να εδραιώσουν την θέση τους, στην κούρσα για τη δυνατότερη ιταλική πόλη, μετά τη Ρώμη και ιδιαίτερα, απέναντι στο αντίπαλο δέος της Βόρειας Ιταλίας, την Γένοβα. Και πώς αλλιώς να ενισχύσεις το προφίλ σου, πρώιμος Μεσαίωνας γαρ, παρά φιλοξενώντας τη σωρό ενός εξέχοντος μέλους της χριστιανικής παράδοσης; Η Ρώμη καπάρωσε τον Πέτρο, όμως οι Βενετσιάνοι σκέφτηκαν ότι μπορούσαν να τα καταφέρουν καλύτερα. Ένας από τους τέσσερις ευαγγελιστές μπορούσε να γίνει δικός τους. Πήγαν, λοιπόν, με τον ιερό αυτό σκοπό στην Αίγυπτο, βρήκαν τη σωρό του Μάρκου, την κάλυψαν με χοιρινό λίπος, ώστε να εμποδίσουν τους μουσουλμάνους να την αγγίξουν και το σωτήριον 828 μ.Χ., επέστρεψαν θριαμβευτές στην «Γαληνοτάτη».

foto: Elettra Repetto

Κι από τότε η Serenisima Republica Veneta, μόνο καυχιέται. Για την ομορφιά της, την μοναδικότητά της, την υπεροχή της, τον ρομαντισμό της, τα κανάλια, τα παλάτια, τις γέφυρές και τον ευαγγελιστή της. Είναι στ’ αλήθεια υπερβολικά όμορφη η Βενετία. Και μοναδική. Αν την καλοκοιτάξεις όμως, μοιάζει με πόρνη πολυτελείας. Σαν ακριβοπληρωμένο, πανέμορφο μοντέλο, που σου επιτρέπει, αν έχεις γεμάτη τσέπη, να γευτείς την ομορφιά της.

Βλέποντας τα κτίρια στην Piazza San Marco και τα αρχοντικά στο Grand Canal σκέφτομαι πως, αν αυτή είναι μια από τις γενέτειρες του καπιταλισμού, η τόση ομορφιά της, δεν μπορεί να είναι ασύνδετη με την παντοδυναμία και μακροημέρευση του οικονομικού αυτού τερατουργήματος. Ένα σύστημα με τόσο σκληρό κι αμίληκτο πυρήνα, χρειάζεται μια τέτοια ομορφιά για να πλασαριστεί.

Και προχωρώντας στη σκέψη, είναι άραγε ένα από τα στοιχεία της επιτυχίας του καπιταλισμού, αυτή η επένδυση στην ομορφιά; Κι ακόμη, τι είναι εκείνο που έκανε τους πρώτους καπιταλιστές, τους έμπορους και τους τραπεζίτες της Ιταλίας, να επενδύουν στην τέχνη και στην καλαισθησία;

Σ’ αυτή την πόλη δεν υπάρχουν προβλήματα. Είναι ένας ού τόπος. Χωρίς άστεγους, χωρίς μετανάστες, χωρίς επαίτες. Χωρίς πόνο, χωρίς φτώχεια. Χωρίς παιδιά των φαναριών, αφού δεν έχει καν φανάρια, ούτε αυτοκίνητα, ούτε μποτιλιάρισμα, ούτε μόλυνση. Μόνο ωραία τοπία, το ένα μετά το άλλο, μοναδικά και ανεπανάληπτα σημεία, στημένα σκηνικά για την τέλεια φωτογραφία. Είναι σαν όλα τα προβλήματα να κύλησαν μακριά, μέσα στα θολά νερά των άπειρων καναλιών της.

foto: Elettra Repetto

Τα θολά νερά όμως, πάντα κάτι κρύβουν. Έτσι και στη Βενετία, ο τουρίστας που θα μείνει στην επιφανεια, πάνω από τα θολά νερά της Laguna, θα δει μια πόλη παραμυθένιας ομορφιάς και μηδενικής ανέχειας. Εκείνος που θα ψάξει λίγο παραπάνω, μπορεί να βρει τα δύο της πανεπιστήμια και τις ατμοσφαιρικές φοιτητικές περιοχές της, μακριά από τις ορδές με το τουριστομάνι, εκεί που θα πιει το καπουτσίνο του ανάμεσα σε ντόπιους.

Ο άλλος, ο πειραγμένος τουρίστας, θα ψάξει για «κίνημα» στη Βενετία. Πολλοί θα γελάσουν μαζί του, αλλά αυτός θα δικαιωθεί. Στ’ αλήθεια, τα θολά νερά κρύβουν ένα διαμαντάκι. Στη Βενετία σήμερα υπάρχουν τρία κατειλημμένα κοινωνικά κέντρα. Παλαιότερο και πιο δυναμικό το Laboratorioccupato Morion. Στεγάζεται σε ένα υπέροχο κτίριο, το οποίο στο παρελθόν ήταν αρχικά εγκαταλελειμμένο και αργότερα κατάληψη αστέγων. Τα παιδιά του Morion βρίσκονται εκεί ήδη από το 2001. Εντός της κατάληψης έχουν στήσει ένα πολύ ενημερωμένο βιβλιοδισκοπωλείο, ενώ κάθε εβδομάδα κάνουν εκδηλώσεις και πολυ επιτυχημένα πάρτυ. Ο χώρος είναι διακοσμημένος, φυσικά, με αφίσες πολιτικού περιεχομένου και οι δράσεις τους επικεντρώνονται κυρίως στο μεταναστευτικό/ προσφυγικό ζήτημα και στο στεγαστικό πρόβλημα. Η επιτυχία του Morion, όπως μου λέει ο Τ. οφείλεται στη σχέση που έχει αναπτύξει η κατάληψη με τη γειτονιά. Το ίδιο το κτίριο έχει κοινωνική ιστορία και συμβολισμό για την περιοχή. Στο παρελθόν ήταν εγκαταλελειμμένο για πολλά χρόνια, πριν γίνει κατάληψη στέγης και τώρα κοινωνικό κέντρο. Σήμερα η κατάληψη είναι εξωστρεφής και ανοιχτή στο κοινό. Γίνονται συνεχώς εκδηλώσεις και δράσεις που αφορούν τους κατοίκους και τα παιδιά της γειτονιάς.

foto: khalida

Η βασική μου απορία είναι η σχέση τους με την αστυνομία. Ο Τ. μου εξηγεί ότι στη Βενετία, όπως και σε όλες τις διατηρητέες πόλεις, οι καταλήψεις έχουν ένα εξαιρετικό πλεονέκτημα. Η αστυνομία δεν μπορεί να πραγματοποιήσει επιχειρήσεις εκκένωσης, λόγω της παλαιότητας των κτιρίων. Επιπλέον τα στενά σοκάκια της Βενετίας, καθιστούν αδύνατο τον αιφνιδιασμό και τη συγκέντρωση μεγάλου αριθμού αστυνομικών, όπως και τη χρήση οποιουδήποτε οχήματος. Πέραν αυτών, η γειτονιά είναι πλήρως αλληλέγγυα στην κατάληψη και την υπερασπίζεται όποτε αυτή στοχοποιείται από την αστυνομία.

Χρειάζεται όμως η Βενετία ένα κατειλημμένο κέντρο; Έχει η Βενετία προβλήματα; Το βασικότερο πρόβλημα της πόλης είναι η έλλειψη στέγης. Στην Ελλάδα βλέπεις, το λύσαμε αυτό δίνοντας αντιπαροχή μέχρι και τους καμπινέδες και τώρα έχει ο κάθε Έλληνας το δικό του σπιτάκι και οι πόλεις μας το μαύρο τους το χάλι. Οι Βεντσιάνοι όμως που δεν τη σκέφτηκαν αυτή τη λύση, μετέτρεψαν ολόκληρη την πόλη τους σε ένα εκθαμβωτικό αξιοθέατο. Άμεση συνέπεια αυτού, ήταν η εκτίναξη των τιμών των ακινήτων. Ο ντόπιος πληθυσμός έχει από χρόνια μετακινηθεί στα προάστια πέρα από τη γέφυρα, στο Mestre και στη Marghera, και πάνω στο νησί της Βενετίας μένουν πια 60,000 άνθρωποι. Είναι άλλωστε χαρακτηριστική η εικόνα ερήμωσης που παρουσιάζει η πόλη μόλις πέσει το σκοτάδι. Αυτή τη στιγμή, πάνω στο νησί της Βενετίας διατηρούνται 60 καταλήψεις στέγης στις οποίες μένουν άτομα και οικογένειες. Η παλαιότερη είναι ήδη 10 ετών, όπως μου λένε τα παιδιά του Morion, με περηφάνεια. Υπάρχει όμως ένα στοιχείο το οποίο μου τονίζουν ιδιαίτερα. «Φροντίζουμε οι καταλήψεις να μην γίνονται κέντρα διακίνησης ναρκωτικών. Πριν επέμβει η αστυνομία, έχουμε επέμβει εμείς, οπότε δεν τους δίνουμε τη δυνατότητα να μας στοχοποιήσουν». Μ’ αυτό τον τρόπο διατηρούν και την αλληλεγγύη της γειτονιάς.

Οι άλλες δύο καταλήψεις είναι η L.i.S.C. και η S.a.L.E. Docks, οι οποίες επικεντρώνονται κυρίως σε καλλιτεχνικές δράσεις, εκθέσεις, μαθήματα αυτομόρφωσης, διατήρηση αναγνωστηρίου και βιβλιοθήκης. Όλες οι καταλήψεις της Βενετίας βρίσκονται σε συνεχή εσωτερική επικοινωνία και συντονισμό μεταξύ τους. Το ίδιο συμβαίνει, όπως μου λένε, και με τα περισσότερα κατειλημμένα κέντρα της Ιταλίας. Πραγματοποιούν καθιερωμένες συνελεύσεις μέσω skype για τον συντονισμό των δράσεών τους.

foto από εδώ

Μία από τις πιο προβεβλημένες και επιτυχημένες δράσεις τους πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο, σε συνεργασία με τους συντρόφους τους από το Μιλάνο. Το όνομα της επιχείρησης: “No borders train”. Όπως μου λέει η S. σκοπός της επιχείρησης ήταν να συνοδεύσουν 60 πρόσφυγες από την Ιταλία στην Ελβετία, με σκοπό να υποβάλουν εκεί αίτημα ασύλου, βοηθώντας τους να αποφύγουν τους λαθρέμπορους και τους επικίνδυνους δρόμους μετανάστευσης. Συγκέντρωσαν λοιπόν, 180 αλληλέγγυους, έκαναν πολλά πάρτυ και γεύματα ενίσχυσης της δράσης και τελικά αγόρασαν 180+60 εισιτήρια ενός τραίνου με προορισμό την Ελβετία. Η αστυνομία τους καθυστέρησε στην επιβίβαση, τους καθυστέρησε στην αποβίβαση, αλλά δεν μπορούσε να τους αρνηθεί να ταξιδέψουν. Την αιφνιδίασαν. Είχαν άλλωστε όλοι νόμιμα εισιτήρια και οι αλληλέγγυοι ήταν τριπλάσιοι από τους πρόσφυγες. Το σχέδιο ήταν καλοστημένο. Στην Ελβετία, τους κράτησαν 5 ώρες στο σταθμό, οι αλληλέγγυοι με τους πρόσφυγες όμως, είχαν έτοιμα τα αίτήματα ασύλου και τα παρέδωσαν αμέσως στους αστυνομικούς, με αποτέλεσμα οι πρόσφυγες να μην μπορούν πια να απελαθούν, λόγω της ιδιότητας τους ως αιτούντες άσυλο. Η αποστολή στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Μια επίθεση εκ των έσω στην «Ευρώπη Φρούριο».

Αυτή την εποχή, ο κόσμος των κατειλημμένων κέντρων της Βενετίας επικεντρώνεται σε καταλήψεις δημόσιων κτιρίων και κινητοποιήσεις, ενάντια στην απλήρωτη εργασία των νέων, στις εκθέσεις Expo 2015 Milano, Expo Venice, AQUAE 2015. «Είμαστε φοιτητές, έχουμε προσόντα, δεν είμαστε σκλάβοι, δεν δουλεύουμε δωρεάν», «Αν είναι δωρεάν, δεν είναι δουλειά» είναι μερικές από τις φράσεις που χρησιμοποιούν, ενώ το hashtag τους τα λέει όλα: #‎illavorosipagabastardi. (#ηεργασίαπληρώνεταιμπάσταρδοι).

foto από εδώ

Η συζήτηση με τα παιδιά του Morion έβγαλε κι άλλα πολύ ενδιαφέροντα. Αν πρέπει να σταθώ σε ένα από αυτά, είναι η οργάνωση και η προετοιμασία πριν από τις πορείες. Όπως μου λέει ο Ε. η προετοιμασία αρχίζει μέρες πριν. Όλα τα εφόδια μεταφέρονται σταδιακά στο σημείο της «μάχης». «Δεν κουβαλάμε τίποτα επάνω μας, πέρα από το foul face και το κράνος. Φοράμε μόνο μαύρα ρούχα, χωρίς καθόλου διακριτικά. Ακόμη και τα παπούτσια, τα καλύπτουμε με ταινία, στα σημεία που μπορεί να έχουν χρώμα. Κάτω από τα ρούχα φοράμε ένα προστατευτικό στρώμα από ειδικό αφρολέξ, ώστε να μην τραυματιστούμε σε περίπτωση πτώσης ή αν μας χτυπήσουν με γκλόμπ. Πριν αρχίσουν οι «μάχες», κάποιος ανάβει ένα κόκκινο καπνογόνο, ώστε να χαθεί η ορατότητα. Μέχρι να φύγει ο κάπνος, έχουμε φορέσει τα foul face και τα κράνη και έχουμε παρατάξει τις ασπίδες μπροστά. Πάντα έχουμε ασπίδες, που καλύπτουν συνήθως δύο ή τρία άτομα μαζί. Είναι πολύ σημαντικές γιατί έτσι προστατευόμαστε από τους τραυματισμούς και τις συλλήψεις και προστατεύουμε την υπόλοιπη πορεία. Οι μπροστινοί κρατάνε τις ασπίδες και οι πίσω «ρίχνουν». Αν θες να επιτεθείς, πρέπει να προστατεύσεις και τον κόσμο σου. Όχι να βγαίνεις, να ρίχνεις και να γυρνάς μέσα στο πλήθος, εκθέτοντας όλους τους άλλους σε κίνδυνο σύλληψης και ξυλοδαρμού. Είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί, να αποφεύγουμε τις συλλήψεις, κι αν μας πιάσουν να το ξέρουν οι σύντροφοί μας. Είναι πολύ σκληρή η αστυνομία. Δεν ξέρεις πόσοι «τυχαίοι» θάνατοι έχουν συμβεί σε αστυνομικά τμήματα».

Οι εικόνες από τις συλλήψεις και το ξύλο στο σωρό, στις τελευταίες πορείες στην Αθήνα, μου έρχονται αναπόφευκτα στο μυαλό. Πόσο απροστάτευτο γυρνάει εκεί έξω, στο δρόμο, το ελληνικό κίνημα; Η περιφρούρηση μιας πορείας δε θα έπρεπε να είναι μόνο ζήτημα του ΚΚΕ. Ως πότε θα πηγαίνουμε στις πορείες σαν πρόβατα επί σφαγή; Έχουμε άραγε να διδαχθούμε από τα κινήματα των γειτονικών χωρών, που έχουν δοκιμάσει εναλλακτικές πρακτικές στην πράξη; Οι αναλογίες δεν είναι εύκολες, φυσικά, αλλά η χαρά της ανακάλυψης νέων τρόπων αντίστασης, είναι πηγαία. Πόσο μάλλον όταν οι ανακαλύψεις γίνονται στο τελευταίο μέρος που θα περίμενες, δίπλα σε ένα βενετσιάνικο κανάλι την ώρα του πιο όμορφου ηλιοβασιλέματος που έχουν δει τα μάτια σου.
A rivederci compagni!

Το άρθρο είναι της khalida και βρίσκεται εδώ.

Μιά δασκάλα ... και ο θάνατος του «Δεν Μπορώ».

Η τέταρτη τάξη της Ντόνα έμοιαζε με πολλές άλλες τάξεις που είχα δει στο παρελθόν. Οι μαθητές κάθονταν σε πέντε σειρές θρανίων, με έξι θρανία κάθε σειρά. Η έδρα του δασκάλου ήταν μπροστά κι έβλεπε προς τους μαθητές. Στον πίνακα ανακοινώσεων ήταν γραμμένη η μαθητική εργασία. Από πολλές απόψεις φαινόταν ένα συνηθισμένο, παραδοσιακό δημοτικό σχολείο. 

Ωστόσο, κάτι έδειχνε διαφορετικό εκείνη τη μέρα που μπήκα μέσα για πρώτη φορά. Κάποια έξαψη φαινόταν να υποβόσκει. 

Η Ντόνα ήταν παλιά δασκάλα σε μια μικρή πόλη του Μίτσιγκαν και συμμετείχε εθελοντικά στο πανεθνικό πρόγραμμα επιμόρφωσης του προσωπικού που είχα ξεκινήσει και προωθήσει εγώ ο ίδιος. Η σχετική εκπαίδευση επικεντρωνόταν σε θέματα γλωσσικής έκφρασης που θα έκαναν τους μαθητές να νιώθουν ευχαριστημένοι με τον εαυτό τους και ν’ αναλαμβάνουν την ευθύνη της ζωής τους. Η δουλειά της Ντόνα ήταν να παρευρίσκεται στα μαθήματα και να εποπτεύει την εφαρμογή των όσων διδάσκονταν. Η δική μου δουλειά ήταν να επισκέπτομαι τις τάξεις και να ενθαρρύνω την εφαρμογή.

Κάθισα σε μια άδεια θέση στο πίσω μέρος της τάξης και παρακολουθούσα. Τα παιδιά προσπαθούσαν να κάνουν αυτό που τους είχε ανατεθεί, να συμπληρώσουν μια σελίδα τετραδίου με διάφορες σκέψεις και ιδέες. 

Η δεκάχρονη μαθήτρια που βρισκόταν δίπλα μου, γέμιζε τη σελίδα της με τη φράση «Δεν Μπορώ».

«Δεν μπορώ να κλοτσήσω ψηλά την μπάλα του ποδοσφαίρου».

«Δεν μπορώ να κάνω διαίρεση με μεγαλύτερους από τριψήφιους αριθμούς».

«Δεν μπορώ να κερδίσω τη συμπάθεια της Ντέμπι». 

Η σελίδα της είχε γεμίσει κατά το ήμισυ και δεν έδειχνε πρόθεση να σταματήσει. Συνέχιζε να γράφει με αποφασιστικότητα και επιμονή.

Περπάτησα κατά μήκος του διαδρόμου, ρίχνοντας ματιές στα γραφόμενα των μαθητών. Έγραφαν όλοι προτάσεις που αναφέρονταν σε πράγματα που δεν μπορούσαν να κάνουν. 

«Δεν μπορώ να κάνω δέκα κάμψεις ».

«Δεν μπορώ να βάλω καλάθι από την αριστερή άκρη του γηπέδου».

«Δεν μπορώ να φάω μόνο ένα μπισκότο». 

Η όλη ιστορία μου άναψε την περιέργεια κι έτσι αποφάσισα να ρωτήσω τη δασκάλα τι συνέβαινε. Όταν την πλησίασα, είδα πως κι αυτή ήταν απασχολημένη γράφοντας κάτι. Θεώρησα καλό να μην τη διακόψω. 

«Δεν μπορώ να πείσω τη μητέρα του Τζον να παρευρεθεί στη συνεδρίαση των δασκάλων».

«Δεν μπορώ να πείσω την κόρη μου να βάζει βενζίνη στο αυτοκίνητο».

«Δεν μπορώ να πείσω τον Άλαν να χρησιμοποιεί λόγια κι όχι τις γροθιές του». 

Αφού ματαιώθηκε η προσπάθεια μου να μάθω γιατί οι μαθητές και η δασκάλα ασχολούνταν με την αρνητική φράση “Δεν Μπορώ” κι όχι με τη θετική “Μπορώ”, γύρισα στη θέση μου και συνέχισα να παρατηρώ και να περιμένω. Οι μαθητές έγραφαν για αλλά δέκα λεπτά. 

Mερικοί γέμισαν μια σελίδα και σταμάτησαν. Άλλοι άρχισαν να γράφουν σε δεύτερη.

«Συμπληρώστε την πρόταση που γράφετε και σταματήστε», ήταν η εντολή που έδωσε η Ντόνα για να δηλώσει το τέλος της συγκεκριμένης εργασίας. Μετά, τους είπε να διπλώσουν τις κόλλες τους στη μέση και να τις φέρουν στην έδρα. Όταν οι μαθητές έφτασαν στην έδρα, έβαλαν τις προτάσεις τους με τα “Δεν Μπορώ” σ’ ένα άδειο κουτί παπουτσιών.

‘Οταν τελείωσαν όλα τα γραπτά των μαθητών, η Ντόνα έβαλε και το δικό της. Έκλεισε το κουτί με το καπάκι του, το έβαλε κάτω από τη μασχάλη της και βγαίνοντας από την αίθουσα άρχισε να προχωρεί στο διάδρομο. Οι μαθητές ακολούθησαν τη δασκάλα τους κι εγώ ακολούθησα τους μαθητές.

Στα μισά του διαδρόμου, η πομπή σταμάτησε. Η Ντόνα μπήκε στο δωμάτιο του φύλακα, έψαξε εκεί λίγη ώρα και μετά βγήκε μ’ ένα φτυάρι. Με το φτυάρι στο ένα χέρι και το κουτί των παπουτσιών στο άλλο, οδήγησε τους μαθητές έξω από το σχολείο και τους πήγε στην πιο απόμακρη γωνία της αυλής.

Εκεί άρχισαν να σκάβουν.

Επρόκειτο να θάψουν τα “Δεν Μπορώ” τους. Το σκάψιμο πήρε πάνω από δέκα λεπτά, γιατί οι περισσότεροι από τους μαθητές ήθελαν να σκάψουν κι αυτοί. ‘Οταν ο λάκκος κόντευε να φτάσει το ένα μέτρο βάθος, το σκάψιμο σταμάτησε. Το κουτί με τα “Δεν Μπορώ”, τοποθετήθηκε στο βάθος του λάκκου και σκεπάστηκε γρήγορα με χώμα.

Τριάντα ένα δεκάχρονα και εντεκάχρονα παιδιά στάθηκαν γύρω από τον φρεσκοσκαμμένο τάφο. Το καθένα απ’ αυτά είχε τουλάχιστον μια σελίδα με “Δεν Μπορώ” στο κουτί που ήταν θαμμένο σ’ ένα μέτρο βάθος. Το ίδιο και η δασκάλα τους.

Εκείνη τη στιγμή η Ντόνα είπε: «Αγόρια και κορίτσια, παρακαλώ πιαστείτε χέρι χέρι και υποκλιθείτε». Οι μαθητές υπάκουσαν. Σχημάτισαν αμέσως έναν κύκλο γύρω από τον τάφο με τα χέρια τους ενωμένα. Χαμήλωσαν τα κεφάλια και περίμεναν. Η Ντόνα άρχισε να λέει τον επικήδειο.

«Αγαπητοί φίλοι, συγκεντρωθήκαμε όλοι εδώ σήμερα για να τιμήσουμε τη μνήμη του “Δεν Μπορώ”. Όσο βρισκόταν μαζί μας πάνω στη γη άγγιξε τη ζωή του καθενός μας, μερικών πιο πολύ απ’ ότι άλλων. Το όνομα του, δυστυχώς, έχει αναφερθεί σε κάθε δημόσιο κτίριο —σε σχολεία, σε δημαρχεία, στις αίθουσες της Βουλής και, ναι, ακόμα και στο Προεδρικό Μέγαρο.

»Δώσαμε στο “Δεν Μπορώ” ένα τελευταίο τόπο ανάπαυσης και μια ταφόπετρα με επιτύμβια επιγραφή. Μένουν ζωντανά τ’ αδέρφια του: “Μπορώ”, “Θα το κάνω”, και “Ξεκινώ τώρα αμέσως”. Δεν είναι τόσο πολύ γνωστά, όσο το διάσημο αδέρφι τους και σίγουρα δεν είναι ακόμα τόσο δυνατά και ρωμαλέα. Ίσως κάποια μέρα, με τη δική σας βοήθεια, να ασκήσουν μεγαλύτερη επίδραση στον κόσμο. Ας αναπαυτεί το “Δεν Μπορώ” εν ειρήνη και όλοι οι παρόντες ας συνεχίσουν τη ζωή τους, τραβώντας μπροστά χωρίς αυτό. Αμήν».

Καθώς παρακολουθούσα τον επικήδειο, σκεφτόμουν ότι αυτά τα παιδιά δε θα ξεχνούσαν ποτέ αυτήν τη μέρα. Η ενέργεια ήταν συμβολική, μια μεταφορά από τη ζωή. Ήταν μια εμπειρία που θα έμενε στο συνειδητό και στο υποσυνείδητο τους για πάντα.

Η καταγραφή ενός αριθμού “Δεν Μπορώ”, η ταφή και ο επικήδειος ήταν σπουδαία ενέργεια από μέρους της δασκάλας. Και δεν τελείωσε ακόμα. Με το τέλος του επικήδειου πήγε τους μαθητές πίσω στην τάξη όπου είχαν γιορτή. 

Γιόρτασαν το θάνατο του “Δεν Μπορώ” με μπισκότα, ποπκόρν και χυμούς φρούτων. Ως μέρος της τελετουργίας, η Ντόνα έκοψε ένα μεγάλο κομμάτι χαρτί, απ’ αυτό που χρησιμοποιούν οι κρεοπώλες και το χρησιμοποίησε σαν ταφόπετρα. Έγραψε πάνω πάνω “Δεν Μπορώ” και στη μέση “Αναπαύσου Eν ειρήνη”. Μετά, πρόσθεσε την ημερομηνία στο κάτω μέρος. 

Η χάρτινη ταφόπετρα έμεινε κρεμασμένη στην τάξη της Ντόνα μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς. Στις σπάνιες περιπτώσεις που ένας μαθητής ξεχνούσε κι έλεγε: “Δεν Μπορώ”, η Ντόνα απλά έδειχνε το “Δεν Μπορώ” στη “χάρτινη ταφόπετρα”. Τότε ο μαθητής θυμόταν πως το “Δεν Μπορώ” είχε πεθάνει κι άλλαζε διατύπωση της πρότασης του. 

Δεν ήμουν ένας από τους μαθητές της Ντόνα. Αυτή ήταν μαθήτρια μου. Εκείνη τη μέρα όμως, πήρα απ’ αυτήν ένα μάθημα που δε θα το ξεχάσω ποτέ. 

Τώρα, χρόνια μετά, κάθε φορά που ακούω τη φράση “Δεν μπορώ”, έρχεται στο νου μου εκείνη η κηδεία που έκαναν οι μαθητές της τετάρτης δημοτικού. Όπως και οι μαθητές, έτσι κι εγώ, θυμάμαι πως το “Δεν μπορώ” είναι νεκρό. 

Chick Moorman

Απόσπασμα από το μπεστ σέλερ  “Βάλσαμο για την ψυχή” Εκδόσεις Διόπτρα – enallaktikidrasi.com

Το κείμενο βρίσκεται εδώ.